Ο ανταγωνισμός των πετρελαϊκών κολοσσών στο νέο ενεργειακό σκηνικό

Οι κορυφαίες πετρελαϊκές εταιρείες παγκοσμίως κάνουν την επιστροφή τους στην Αλάσκα, η οποία έχει εξελιχθεί σε εστία ελκυστικού επενδυτικού ενδιαφέροντος, μια φράση που αποτυπώνει την ενεργειακή δυναμική της περιοχής και τις γεωπολιτικές προκλήσεις που προκύπτουν από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Στην πρωτοκαθεδρία αυτής της επιστροφής βρίσκονται οι ExxonMobil, Shell και Repsol, οι οποίες προσβλέπουν στην ενίσχυση της αποθεματοποίησής τους στο πλαίσιο της ανανεωμένης ενεργειακής στρατηγικής των ΗΠΑ.

Ρεκόρ προσφορών για δικαιώματα εκμετάλλευσης

Το Μάρτιο, οι εταιρείες υπέβαλαν προσφορές που κατέγραψαν ρεκόρ ύψους 163 εκατομμυρίων δολαρίων για άδειες εκμετάλλευσης στο National Petroleum Reserve της Αλάσκας, σύμφωνα με τους Financial Times. Σύμφωνα με την US Geological Survey, η περιοχή αυτή θα μπορούσε να περιέχει περίπου 8,8 δισεκατομμύρια βαρέλια ανακτήσιμου πετρελαίου. Η διαδικασία περιλάμβανε δημοπρασίες για μια επιφάνεια που ξεπερνά το 1 εκατομμύριο acres, στην απομονωμένη αλλά πλούσια σε υδρογονάνθρακες North Slope. Οι επενδυτικές προοπτικές ενισχύονται από την εκτίμηση ότι οι κεφαλαιακές δαπάνες στην Αλάσκα θα φτάσουν τα 5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, σε σύγκριση με 4,1 δισεκατομμύρια το 2024, σύμφωνα με στοιχεία από την Wood Mackenzie.

Η επιστροφή των δύο μεγάλων εταιρειών θυμίζει τη σφοδρή στροφή των τελευταίων ετών. Η Shell είχε αποχωρήσει το 2015, αφού είχε καταγράψει ζημίες περίπου 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όμως τώρα επισημαίνει πως η Αλάσκα έχει αλλάξει και αποτελεί μια «πιο ώριμη αγορά» για επενδύσεις.

Σημαντικά έργα ανασχηματίζουν το ενεργειακό τοπίο:

• Η επένδυση Pikka από τους Santos και Repsol αξίας 4,5 δισ. δολαρίων αναμένεται να αποδώσει έως και 80.000 βαρέλια ημερησίως.
• Το Willow από την ConocoPhillips, συνολικού κόστους 9 δισ. δολαρίων, εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 180.000 βαρέλια ημερησίως από το 2029.

Αν και η παραγωγή της Αλάσκας είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της το 1988 με 2 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, το 2024 προβλέπεται πτώση στα 475.000 βαρέλια, με προοπτική ανάκαμψης στα 750.000 μέχρι το 2030.

Η νέα γεωπολιτική και το κάλεσμα για επενδύσεις

Η ανανεωμένη αυτή παρουσία σχετίζεται με την αποδυνάμωση των περιβαλλοντικών περιορισμών στις ΗΠΑ και την πολιτική ενίσχυσης της εγχώριας παραγωγής, ακολουθώντας το γνωστό σύνθημα του πρώην Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ «drill, baby, drill». Οι ειδικοί υπογραμμίζουν πως η Αλάσκα προσφέρει στρατηγική πρόσβαση σε αγορές όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, προωθώντας την ενεργειακή διαφοροποίηση.

Μια ιδιαίτερα επιτυχής περίπτωση είναι αυτή του ανεξάρτητου επενδυτή Bill Armstrong, μέσω της Armstrong Oil & Gas, ο οποίος έχει σημειώσει ποσοστό επιτυχίας 33 στις 35 γεωτρήσεις, προσφέροντας νέες επενδύσεις ύψους 22 εκατομμυρίων δολαρίων. Πριν από αυτό, είχε πραγματοποιήσει πώληση ποσοστού 25,5% σε κοίτασμα αντί 400 εκατομμυρίων δολαρίων.

Παρά τον ενθουσιασμό που επικρατεί, περιβαλλοντικές οργανώσεις όπως η Sierra Club προειδοποιούν ότι αυτή η ανάπτυξη μπορεί να αποδειχθεί «χαμένο στοίχημα». Ο λόγος είναι ότι ορισμένες από αυτές τις επενδύσεις ενδέχεται να εξελιχθούν σε stranded assets, δηλαδή περιουσιακά στοιχεία που, αν και έχουν ήδη απαιτήσει σημαντικά κεφάλαια και φαίνονται προς το παρόν κερδοφόρα, μπορεί στο μέλλον να χάσουν αξία ή να μην μπορέσουν να αξιοποιηθούν πλήρως λόγω αλλαγών στις ενεργειακές πολιτικές, αυστηρότερων περιβαλλοντικών κανονισμών ή της στροφής σε καθαρότερες πηγές ενέργειας.

Διαβάστε ακόμη