Φοιτητές κατασκεύασαν οικία των 24m² με 4.000 ανακυκλωμένα μπουκάλια: 30% φθηνότερα από τούβλα
Δέκα φοιτητές από τη Βραζιλία απέδειξαν ότι είναι εφικτό να χτιστεί μια κατοικία χρησιμοποιώντας υλικά που οι περισσότεροι άνθρωποι συνήθως απορρίπτουν. Αντί για συμβατικά τούβλα, αξιοποίησαν 4.000 πλαστικά μπουκάλια PET γεμισμένα με άμμο και χώμα αναμεμειγμένο με τσιμέντο, δημιουργώντας μια κατοικία 24 τετραγωνικών μέτρων στο Σάο Πάολο.
Η πρωτοβουλία, γνωστή ως CASA PET, σχεδιάστηκε από φοιτητές της FATEC στο Presidente Prudente. Η ιδέα γεννήθηκε το 2012 και πήρε σχήμα το 2013, όταν η ομάδα τιμήθηκε με βραβείο από το Instituto 3M. Αυτή η χρηματοδότηση τους επέτρεψε να προχωρήσουν στη μετατροπή της πρότασης σε πραγματική κατασκευή εντός της πανεπιστημιούπολης.
Μια κατοικία από μπουκάλια, από το πάτωμα μέχρι την οροφή
Η μικρή κατασκευή, έκτασης 24 τετραγωνικών μέτρων, περιλάμβανε επίσης και μια βεράντα. Τα πλαστικά μπουκάλια που χρησιμοποίησαν δεν ήταν απλώς διακοσμητικά στοιχεία ή πειραματικά υλικά σε έναν τοίχο. Αντικατέστησαν σε μεγάλο βαθμό τα τούβλα, καλύπτοντας από τη βάση έως την οροφή και ακολουθώντας πιο παραδοσιακούς κανόνες δόμησης για τους φέροντες σκέλους.
Τα μπουκάλια, αφού γέμισαν με πλυμένη άμμο και ένα μείγμα χώματος και τσιμέντου, απέκτησαν βάρος και σταθερότητα, μετατρέποντάς τα σε κατάλληλα δομικά στοιχεία. Οι δημιουργοί του έργου διακήρυξαν ότι η κατασκευή ήταν αρκετά ανθεκτική για να συγκριθεί με ένα παραδοσιακό σπίτι, αν και παρέμεινε ακαδημαϊκό πείραμα.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του έργου ήταν το κόστος. Η κατασκευή κοστίζει περίπου 2.500 ευρώ με τη σημερινή ισοτιμία, δηλαδή περίπου 30% λιγότερο από μια τυπική οικοδομή από τούβλα. Η σημαντική μείωση προήλθε κυρίως από τη λιγότερη χρήση τσιμέντου και άλλων συμβατικών υλικών. Ειδικότερα, για μια παρόμοια κατοικία, μια παραδοσιακή μέθοδος θα απαιτούσε γύρω στους 10 σακιά τσιμέντου, ενώ η CASA PET χρειάστηκε μόλις τέσσερα.
Η ομάδα υποστήριξε ότι το συγκεκριμένο μοντέλο μπορεί να αποτελέσει μια οικονομική λύση για οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, ιδιαίτερα σε περιοχές που απαιτούν φθηνές κατοικίες και έχουν παράλληλα προβλήματα με την αποκομιδή πλαστικών απορριμμάτων. Όχι απλώς ένα οικολογικό μήνυμα, αλλά μια πρακτική απόδειξη ότι τα απόβλητα μπορούν να αποκτήσουν δομική αξία.
Υπήρχε επίσης και μια δεύτερη σημαντική παράμετρος: η θερμοκρασία. Οι τοίχοι του σπιτιού είχαν πάχος περίπου 35 εκατοστά, μεγαλύτερο από έναν κανονικό τοίχο, και οι φοιτητές εκτιμούσαν ότι οι εσωτερικοί χώροι μπορούσαν να είναι έως και 20% πιο δροσεροί. Ωστόσο, αυτό χρειαζόταν επιβεβαίωση μέσω μετρήσεων και δεν είχε ήδη αποδειχθεί.
