Ευρώπη σε Ξηρασία: Ο ρόλος της αναγεννητικής γεωργίας στην αποκατάσταση παραγωγής

Μια νέα μελέτη από τη Γαλλία αποδεικνύει ότι οι ανθεκτικές γεωργικές πρακτικές μπορούν να αποτελέσουν αποτελεσματική απάντηση στις αυξανόμενες ξηρασίες που πλήττουν την Ευρώπη. Σύμφωνα με το Euronews, οι επιπτώσεις στην παραγωγή διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με το γεωργικό μοντέλο που εφαρμόζεται.

Η ανάλυση που αφορά περισσότερα από 1.200 αγροκτήματα στη Γαλλία για την περίοδο 2021–2024 αποκαλύπτει ότι οι φάρμες που υιοθετούν αναγεννητικές μεθόδους παρουσίασαν μείωση αποδόσεων της τάξης του 8% κατά τη διάρκεια της ξηρασίας του 2023, σε σύγκριση με 22% που σημείωσαν οι πιο παραδοσιακές καλλιέργειες. Αυτή η διαφορά οφείλεται κυρίως στην καλύτερη υγεία του εδάφους και στην ικανότητά του να συγκρατεί νερό.

Έδαφος: Η «ασπίδα» μας ενάντια στην ξηρασία

Η έρευνα, που διεξήχθη από τη Soil Capital σε συνεργασία με το KU Leuven, δείχνει ότι αναγεννητικές πρακτικές όπως η μειωμένη άροση, η αμειψισπορά και η καλλιέργεια καλυπτικών φυτών είναι ικανές να ενισχύσουν τη δομή του εδάφους και τη βιοποικιλότητα, που με τη σειρά τους επιτρέπουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα σε περιόδους έλλειψης νερού.

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα εδάφη με υψηλή οργανική ύλη δρουν ως «σφουγγάρια», αποθηκεύοντας περισσότερο νερό και μειώνοντας τις απώλειες κατά τις παρατεταμένες ξηρές περιόδους. Αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμη και μια αυξημένη περιεκτικότητα κατά 1% της οργανικής ύλης μπορεί να βελτιώσει την ικανότητα συγκράτησης νερού ανά εκτάριο.

Αυτά τα ευρήματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τα σιτηρά, τα οποία αποτελούν έναν από τους βασικούς πυλώνες της ευρωπαϊκής γεωργίας. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ευρύτερη υιοθέτηση αναγεννητικών πρακτικών στη Γαλλία θα μπορούσε να διασφαλίσει ποσότητες σιταριού ικανές να υποστηρίξουν τη λειτουργία ενός μεγάλου αλευρόμυλου για έως και 17 εβδομάδες ή να ισοδυναμούν με την παραγωγή περίπου 130 εκατομμυρίων μπαγκετών σε συνθήκες ξηρασίας.

Η συγκεκριμένη έρευνα έρχεται σε μια καθοριστική χρονική στιγμή, καθώς η κλιματική αλλαγή επηρεάζει συνεχώς τη γεωργία στην Ευρώπη, με ζημιές από ξηρασίες που φτάνουν παγκοσμίως σε δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο. Επιστήμονες προειδοποιούν ότι μέχρι το 2050 μπορεί τα τρία τέταρτα του παγκόσμιου πληθυσμού να υποφέρουν από λειψυδρία. Σημειώνεται επίσης ότι οργανισμοί όπως τα Ηνωμένα Έθνη αναγνωρίζουν την υποβάθμιση των εδαφών ως σημαντικό παράγοντα για την επισιτιστική ασφάλεια και την επιβίωση του κλίματος, ζητώντας αυστηρότερες πολιτικές αποκατάστασης.

Αν και η μετάβαση σε αναγεννητικά μοντέλα ενδέχεται να επιβαρύνει αρχικά οικονομικά τους παραγωγούς, οι αρχικές ενδείξεις δείχνουν ότι τα μακροχρόνια οφέλη μπορεί να υπερβούν τις πρώτες δαπάνες, ειδικά σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από ακραία καιρικά φαινόμενα. Το κύριο ερώτημα που τίθεται είναι πλέον η βιωσιμότητα του ευρωπαϊκού γεωργικού μοντέλου απέναντι στην κλιματική αστάθεια.

Διαβάστε επίσης