Ανησυχίες επιστημόνων για την καφέ ζώνη που εκτείνεται από Αφρική έως Ατλαντικός
Μια εντυπωσιακή μάζα καφέ φυκιών, γνωστή και ως η Μεγάλη Ζώνη Σαργασσών του Ατλαντικού, έχει παρατηρηθεί να εκτείνεται από τις ακτές της Δυτικής Αφρικής μέχρι τον Κόλπο του Μεξικού, προκαλώντας ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα.
Η συγκεκριμένη ζώνη, που μπορεί να γίνει ορατή ακόμη και από το διάστημα, έχει προσελκύσει την προσοχή ερευνητών σε παγκόσμιο επίπεδο. Αναλύσεις δείχνουν ότι το μέγεθός της έχει φθάσει σε εκπληκτικά επίπεδα και, σύμφωνα με δορυφορικά δεδομένα από τον περασμένο Μάιο, η μάζα έχει αγγίξει τους 37,5 εκατομμύρια τόνους και εκτείνεται σε μήκος περίπου 8.850 χιλιομέτρων, μεγαλύτερο από το πλάτος των ΗΠΑ. Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτή η φυτική συγκέντρωση σχεδόν δεν υπήρχε πριν από μια δεκαπενταετία και από το 2011 έχει σταθερά επεκταθεί σχεδόν κάθε χρόνο.
Οι επιστήμονες μελέτησαν στοιχεία δορυφορικών παρατηρήσεων και δεδομένα πεδίου για να κατανοήσουν τους λόγους πίσω από την ταχεία ανάπτυξη των καφέ φυκιών. Τα ευρήματά τους υποδεικνύουν ότι οι ρίζες του ζητήματος συνδέονται με ανθρώπινες δραστηριότητες και την κλιματική αλλαγή.
Τα καφέ φύκια απαιτούν θρεπτικά στοιχεία, όπως άζωτο και φώσφορο, για να ευδοκιμήσουν. Αυτά τα στοιχεία εισέρχονται στον ωκεανό από τη γη, κυρίως μέσω των εντατικών γεωργικών πρακτικών, των αστικών λυμάτων και άλλων απορρίψεων. Ο Αμαζόνιος διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, καθώς τα καταιγιστικά νερά του κατά τη διάρκεια των πλημμυρών μεταφέρουν μεγάλες ποσότητες θρεπτικών υλών στον Ατλαντικό. Μελέτες δείχνουν ότι η περιεκτικότητα σε άζωτο στα φύκια έχει αυξηθεί κατά 55% από τη δεκαετία του ’80.
Φύκια: Από προστατευτικό οικοσύστημα σε περιβαλλοντική πρόκληση
Αν και τα φύκια αποτελούν ζωτικής σημασίας βιότοπο για περισσότερα από εκατό θαλάσσια είδη, όπως ψάρια και χελώνες, η υπερβολική τους ανάπτυξη παρουσιάζει σοβαρές περιβαλλοντικές προκλήσεις. Όταν αυτά φτάνουν στις ακτές και αρχίζουν τη διαδικασία αποσύνθεσης, απελευθερώνουν υδρόθειο, ένα τοξικό αέριο που προκαλεί δυσάρεστες μυρωδιές σε πολλές παραλίες της Καραϊβικής. Επιπλέον, συμβάλλουν στη δημιουργία περιοχών με χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο, καταστρέφουν κοραλλιογενείς υφάλους και πλήττουν τη βιομηχανία του τουρισμού.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν επίσης ότι αυτές οι γιγαντιαίες συγκεντρώσεις φυκιών μπορούν να εκπέμπουν μεθάνιο και άλλα αέρια του θερμοκηπίου, ενισχύοντας περαιτέρω τις επιπτώσεις της παγκόσμιας θέρμανσης.
TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ
