Ανεξέλεγκτη επιβράδυνση του Ατλαντικού θαλάσσιου ρεύματος έως 51%

Σημαντική επιβράδυνση του Amoc, του θεμελιώδους συστήματος ωκεάνιων ρευμάτων του Ατλαντικού, αναμένεται έως το 2100, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει δραματικές παγκόσμιες συνέπειες, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, η οποία έχει προκαλέσει σκεπτικισμό σε ορισμένα επιστημονικά κύκλους. Το Amoc, ή αλλιώς Ατλαντική μεσημβρινή αναστροφική κυκλοφορία, πιθανόν να μειώσει την έντασή του κατά 51% στο τέλος του αιώνα, υπό ένα σενάριο μέσων εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Διαφορετικά κλιματικά μοντέλα μέχρι σήμερα επικαλούνταν μια μέση επιβράδυνση της τάξης του 32%.

«Το αποτέλεσμα δείχνει ότι η εκτίμηση για την επιβράδυνση του Amoc είναι σημαντικά πιο σοβαρή από ό,τι είχαμε αναμένοντας», είπε ο Valentin Portmann, διδάκτορας Κλιματολογίας στο Inria Centre de recherche Bordeaux Sud-Ouest, ο οποίος ηγείται της μελέτης. Σημείωσε ότι η εκτίμηση αυτή υποδηλώνει ότι μπαίνουμε σε μια κρίσιμη φάση, κάτι που είναι ανησυχητικό.

Μέχρι το 2100, το Amoc θα βιώσει αισθητή μείωση της έντασής του, η οποία θα είναι αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής που ανεβάζει τη θερμοκρασία των επιφανειακών υδάτων και δημιουργεί στρώσεις που εμποδίζουν την ανάμειξή τους. Παρά τις διαφορές στο επιστημονικό πεδίο, μια ισχυρή επιβράδυνση, αν όχι η πλήρης κατάρρευση του Amoc, θα έχει σοβαρές συνέπειες για τον πλανήτη. Ήδη, το Amoc, που συνήθως συγχέεται με το Ρεύμα του Κόλπου, αναλαμβάνει κρίσιμο ρόλο στη ρύθμιση του κλίματος.

Η κατάρρευσή του ενδέχεται να οδηγήσει σε πτώση θερμοκρασιών στη Βόρεια Ευρώπη, ξηρασίες στην περιοχή του Σάχελ και τη Νότια Ασία, αύξηση της στάθμης των υδάτων στη Βόρεια Αμερική και μείωση της ικανότητας των ωκεανών να απορροφούν CO2.

«Γενικά υπάρχει μια συναίνεση ότι η κυκλοφορία επιβραδύνεται, ωστόσο παραμένουν ανοιχτές συζητήσεις σχετικά με το μέγεθος αυτής της επιβράδυνσης», πρόσθεσε ο Florian Sévellec, διευθυντής έρευνας στο CNRS της Βρέστης.

«Περιορισμός της αβεβαιότητας»

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science Advances, αποσκοπεί στην «βελτιστοποίηση των εκτιμήσεων σχετικά με την επιβράδυνση που θα συμβεί στο μέλλον και στη μείωση της αβεβαιότητας», όπως διευκρίνισε ο ερευνητής του CNRS. Αν και σχεδόν όλοι οι κλιματικοί υπολογισμοί δείχνουν επιβράδυνση του Amoc μέχρι το 2100, η εκτίμηση αυτή ποικίλει από -3% έως -72%, ανάλογα με τις εκπομπές CO2. Η νέα έρευνα προβλέπει μία μέση επιβράδυνση της τάξης του 51%, με χαμηλή αβεβαιότητα (+/-8%).

Ο Valentin Portmann υποστήριξε ότι κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα χάρη σε στατιστικές μεθόδους που αξιολογούν τα κλιματικά μοντέλα με βάση παρατηρήσεις του πραγματικού κόσμου.

Ο Stefan Rahmstorf από το Potsdam Institute for Climate Impact Research (PIK) τόνισε ότι τα «απαισιόδοξα μοντέλα» που δείχνουν ισχυρή επιβράδυνση μέχρι το 2100 είναι πιο ρεαλιστικά επειδή τα δεδομένα των παρατηρήσεων τα υποστηρίζουν.

Αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, υποδεικνύει ότι το Amoc θα έχει το 2100 τέτοιες συνθήκες που μπορεί να πλησιάσει την πλήρη εξαφάνιση του.

Ο Fabien Roquet, καθηγητής Φυσικής Ωκεανογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ, χαρακτήρισε την έρευνα «ενδιαφέρουσα» αλλά προειδοποίησε για την ανάγκη διατήρησης επιφυλακτικής στάσης. «Η συζήτηση δεν έχει κλείσει σε καμία περίπτωση. Ένα άρθρο δεν κλείνει τη συζήτηση στην επιστήμη», δήλωσε και ο Florian Sévellec, αναγνωρίζοντας ότι η έκθεση του GIEC αποτυπώνει το επίπεδο της επιστημονικής γνώσης με την πάροδο του χρόνου.

«Είναι σίγουρο ότι το Κλίμα θερμαίνεται πολύ γρήγορα. Είτε το Amoc επιβραδυνθεί είτε όχι, οι αλλαγές μεγάλης κλίμακας είναι ήδη σε εξέλιξη και θα επιδεινωθούν στα χρόνια που έρχονται».

Διαβάστε επίσης