Αυτοκινούμενο τρένο στην Αυστραλία διασχίζει την έρημο με μήκος άνω των 2 χιλιομέτρων

Τα γιγάντια τρένα που χρησιμοποιούνται στην εξόρυξη στην Αυστραλία διασχίζουν τις έρημες εκτάσεις της χώρας, μεταφέροντας πολύτιμο σιδηρομετάλλευμα από τα ορυχεία προς τα λιμάνια.

Η εξορυκτική βιομηχανία είναι βασικός πυλώνας της αυστραλιανής οικονομίας, συνεισφέροντας το 13,6% του ΑΕΠ και περίπου 65% των συνολικών εξαγωγικών εσόδων, σύμφωνα με αμερικανικές κυβερνητικές πηγές. Τα ορυκτά σπάνια επεξεργάζονται στον αυστραλιανό έδαφος, καθώς η πλειονότητα της βιομηχανίας επικεντρώνεται στην πώλησή τους στο εξωτερικό.

Η επιρροή αυτής της βιομηχανίας ξεπερνά τα σύνορα της Αυστραλίας. Η χώρα είναι ο κορυφαίος παραγωγός λιθίου παγκοσμίως και βρίσκεται μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων παραγωγών χρυσού, σιδήρου, μολύβδου, ψευδαργύρου και νικελίου. Αξιοσημείωτο είναι ότι ακολουθεί μόνο τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα στη διεθνή σκηνή της μεταλλευτικής δραστηριότητας.

Η καινοτομία της BHP

Η BHP έχει δημιουργήσει ένα εκτενές σιδηροδρομικό δίκτυο, το Iron Ore, για την αποδοτική μεταφορά του σιδηρομεταλλεύματος από τα ορυχεία στα λιμάνια. Το πρώτο τρένο, το οποίο σχεδιάστηκε το 2001, εξέλιξε τεχνικές μεταφοράς, φτάνοντας σε μήκος που υπερβαίνει τα επτά χιλιόμετρα. Αυτή η αρχική δοκιμή αποτέλεσε πιλοτικό πρόγραμμα για τη δοκιμή της τεχνολογίας Distributed Power.

Αυτή η τεχνολογία περιλαμβάνει την κατανομή των μηχανών σε διάφορα σημεία του τρένου, διασφαλίζοντας ότι οι δυνάμεις κατανέμονται ομοιόμορφα, γεγονός που αύξησε την ασφάλεια και την αποδοτικότητα του φορτίου. Μετά την επιτυχημένη δοκιμή, το σύστημα εφαρμόστηκε κανονικά και τα τρένα πλέον φτάνουν σε μήκος έως 2,5 χιλιόμετρα, περιλαμβάνοντας 264 βαγόνια και ικανότητα φόρτωσης που μπορεί να φτάσει τους 40.000 τόνους.

Η εικόνα των γιγάντιων τρένων αποτυπώνει άριστα τη масштабική διάσταση της εξορυκτικής βιομηχανίας στην Αυστραλία. Τα τρένα αυτά λειτουργούν ως κινητές μονάδες παραγωγής, διασυνδέοντας τα ορυχεία με λιμάνια όπου τα ορυκτά αποστέλλονται στις παγκόσμιες αγορές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι και η Rio Tinto έχει προχωρήσει σε σημαντικές καινοτομίες, καθώς πριν από περίπου επτά χρόνια παρουσίασε το αυτοματοποιημένο σιδηροδρομικό σύστημα AutoHaul, που λειτουργεί χωρίς οδηγό, συνδέοντας τα ορυχεία με τα λιμάνια.

Σήμερα, η Rio Tinto χειρίζεται 53 αυτόνομα τρένα, χωρητικότητας 240 βαγονιών, που κινούνται με συχνότητα κάθε 18 λεπτά, καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Κάθε τρένο έχει τη δυνατότητα μεταφοράς περίπου 28.000 τόνων σιδηρομεταλλεύματος, μειώνοντας την ανάγκη για περισσότερα δρομολόγια και αναβαθμίζοντας τη συνολική αποδοτικότητα του δικτύου.

Όπως έχει δηλώσει ο Leland Le Breton, γενικός διευθυντής διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων της Rio Tinto, η προτεραιότητα δεν ήταν απλώς η αύξηση του αριθμού των τρένων στο δίκτυο ή η κατασκευή νέων γραμμών, αλλά η βελτίωση της χωρητικότητας και της αποδοτικότητας με πιο καινοτόμο τρόπο.

Αυτά τα τρένα αναδεικνύουν πώς η αυστραλιανή βιομηχανία έχει εκμεταλλευτεί τις αποστάσεις, την έρημο και τις γιγάντιες κλίμακες της χώρας, μετατρέποντας τα σε πλεονέκτημα για την ίδια την οικονομία της. Εκεί όπου σε άλλες χώρες το μέγεθος θα ήταν ανασταλτικός παράγοντας, στην Αυστραλία γίνεται συντελεστής ισχύος.

TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ