Το μυστήριο του «Παγανθρώπου»: Μικροβιακή δραστηριότητα 5.300 χρόνια αργότερα (vid)
Ο Ότσι, η θρυλική παγωμένη μούμια που ανακαλύφθηκε ανάμεσα σε Ιταλία και Αυστρία το 1991, αποτελεί πλέον ένα ζωντανό δείγμα μικροβιακής δραστηριότητας, παρά την εντυπωσιακή του κατάσταση διατήρησης.
Αυτή η αρχαία μούμια, που παρέμεινε παγωμένη για χιλιάδες χρόνια σε συνθήκες χαμηλής υγρασίας και ελάχιστου οξυγόνου, διατηρεί μια σειρά ζωντανών οργανισμών που επιβιώνουν σε έναν βιολογικό ρυθμό αργής κίνησης, αποτρέποντας την πλήρη αποσύνθεση.
Τα ευρήματα της πρόσφατης έρευνας: Τρεις κατηγορίες μικροβίων
Μια νέα μελέτη, που διεξήχθη από το ινστιτούτο Eurac Research, επαναστατεί στην αντίληψη ότι ο Ότσι είναι ένα αδρανές κειμήλιο. Αντίθετα, βρέθηκε ότι το σώμα του είναι ένα βιολογικό σύστημα γεμάτο μικροβιακή δραστηριότητα.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν μια ποικιλία μικροοργανισμών, περιλαμβάνοντας βακτήρια, μύκητες και ζύμες, που βιώνουν και ευδοκιμούν τόσο στην επιφάνεια όσο και στο εσωτερικό του Ότσι.
Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι αυτοί οι μικροοργανισμοί μπορεί να χωριστούν σε τρεις κύριες κατηγορίες:
- Μικρόβια που βρίσκονταν στο σώμα του Ότσι όσο ζούσε, ειδικά στο έντερο του
- Μικροοργανισμοί που αποίκισαν το πτώμα κατά την παραμονή του στον παγετώνα
- Σύγχρονα μικρόβια που εισήχθησαν ύστερα από την ανακάλυψή του κατά την συντήρησή του στο εργαστήριο
Αυτό το μίγμα μικροβίων μετατρέπει τον Ότσι σε ένα «οικοσύστημα», αντί μιας απλής παγωμένης κάψουλας των χρόνων. Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι η μικροβιακή δραστηριότητα σε τέτοιες ακραίες συνθήκες οφείλεται σε έναν εξαιρετικά επιβραδυνόμενο μεταβολισμό.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η παρουσία μύκητων που έχουν προσαρμοστεί σε ψυχρές συνθήκες, οι οποίοι έχουν αποδειχθεί ικανοί να επιβιώνουν και να αναπτύσσονται σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν και που ορισμένοι έχουν καλλιεργηθεί με επιτυχία στο εργαστήριο.
«Παράθυρο» στην ιστορία του ανθρώπινου μικροβιώματος
Στο έντερο του Ότσι εντοπίστηκαν βακτήρια που πλέον έχουν σχεδόν εξαλειφθεί από τις σύγχρονες κοινωνίες, καθώς συνδέονται με προ-βιομηχανικές διατροφικές συνήθειες και τρόπους ζωής.
Αυτή η ανακάλυψη καθιστά τη μούμια μια μοναδική πηγή γνώσεων για το παρελθόν του ανθρώπινου μικροβιώματος, προσφέροντας την δυνατότητα συγκρίσεων της μικροχλωρίδας από πριν 5.000 χρόνια με τη σύγχρονη, η οποία έχει επηρεαστεί σημαντικά από την εκβιομηχάνιση, τη χρήση αντιβιοτικών και τις σύγχρονες διατροφικές προτιμήσεις.
Συνοψίζοντας, η ικανότητα ορισμένων μικροβίων να επιβιώνουν για χιλιάδες χρόνια ανοίγει νέες προοπτικές στην βιοτεχνολογία, με τους ακραιόφιλους μύκητες που ανιχνεύθηκαν να ενδεχομένως έχουν βιομηχανικές εφαρμογές, από διαδικασίες ζύμωσης έως τη λειτουργία σε ακραίες συνθήκες.
TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ
