
Στις 5 Μαΐου 2010, τρεις εργαζόμενοι της τράπεζας Marfin στην οδό Σταδίου, οι οποία περιλάμβανε την έγκυο Αγγελική Παπαθανασοπούλου, τον Επαμεινώνδα Τσακάλη και την Παρασκευή Ζούλια, έχασαν tragically τη ζωή τους από την φωτιά που προκάλεσαν άτομα που φορούσαν κουκούλες.
Οι δράστες, που είχαν εισχωρήσει σε μια μαζική διαδήλωση κατά των πρόσφατα ανακοινωθέντων μέτρων, εκτόξευσαν βόμβες μολότοφ, γνωρίζοντας ότι οι παρόντες υπάλληλοι βρίσκονταν σε θανάσιμο κίνδυνο. Περισσότεροι από είκοσι άνθρωποι βρίσκονταν εκείνη τη μοιραία στιγμή μέσα στο νεοκλασικό κτίριο, με τους τρεις να χάνουν τη ζωή τους από τη φωτιά που ξεπήδησε από τις μολότοφ.
Δεκαέξι χρόνια αργότερα, οι δράστες παραμένουν ανώνυμοι και ασύλληπτοι. Παρά την αρχική ελπίδα ότι η δικαιοσύνη θα είχε αποδοθεί, αυτός ο στόχος έμεινε ανεκπλήρωτος. Αξιωματικοί της ΕΛΑΣ ερευνούν την υπόθεση και διαπιστώνουν ότι υπήρξαν τέσσερα κρίσιμα λάθη που εμπόδισαν την πρόοδο της έρευνας.
Η απουσία επιτυχημένης σύλληψης των υπευθύνων ενίσχυσε τις θεωρίες ότι πίσω από την επίθεση ενδέχεται να κρύβονται μυστικές υπηρεσίες ή παρακρατικοί μηχανισμοί, που επιδιώκουν να τρομοκρατήσουν την κοινή γνώμη και να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις.
Έλλειψη υλικού από κάμερες: Οι αστυνομικές αρχές συνέλεξαν υλικό κυρίως από κοντινές κάμερες ασφαλείας, χάνοντας έτσι πολύτινα στοιχεία. Συνήθως, συγκεντρώνονται εικόνες καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας των υπόπτων, γεγονός που δεν συνέβη στην προκειμένη περίπτωση.
Λάθος προσανατολισμός της δικογραφίας: Υποθέσεις που δεν αφορούσαν το συμβάν της Marfin, αλλά μια συνδεδεμένη επίθεση στο βιβλιοπωλείο Ιανός, παραπέμφθηκαν στα δικαστήρια, εφόσον δεν υπήρχε σωστή κατηγοριοποίηση των συμμετεχόντων.
Διαφωνίες μεταξύ υπηρεσιών: Η Κρατική Ασφάλεια είχε την ευθύνη της έρευνας, ωστόσο υπήρξε έλλειψη συνεργασίας με την Αντιτρομοκρατική, παρά το γεγονός ότι οι συνθήκες απαιτούσαν τη συνδρομή της.
Απουσία άρσης τηλεφωνικού απορρήτου: Η Κρατική Ασφάλεια δεν ζήτησε την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου, χάνοντας πολύτιμα στοιχεία για την αναγνώριση των εμπλεκόμενων.
Αντί να βρίσκονται πίσω από τη δικαιοσύνη, οι δράστες συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι. Η αστυνομία θεωρεί ότι ο εμπρησμός της Marfin ήταν αποτέλεσμα οργανωμένου σχεδίου αναρχικών ομάδων, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν τις αδυναμίες των αρχών για να παραμείνουν ασύλληπτοι, με τους περισσότερους από αυτούς να παραμένουν σιωπηλοί σχετικά με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν.