Ο Economist αναλύει την επιστροφή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και την απομάκρυνση από τον Πούτιν

Η σχέση μεταξύ της Τουρκίας και του ΝΑΤΟ φαίνεται να κινείται σε νέα τροχιά, καθώς οι προσεγγίσεις του Ερντογάν και της κυβέρνησής του γίνονται πιο εντατικές, ενόψει της επικείμενης συνόδου κορυφής της Συμμαχίας που θα πραγματοποιηθεί στην Κωνσταντινούπολη στις 7 Ιουλίου.

Αν και η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952, η υποστήριξη της τουρκικής κοινότητας προς τον οργανισμό δεν υπήρξε ποτέ ισχυρή. Όμως, σύμφωνα με τον Economist, η τρέχουσα κατάσταση δείχνει ότι η κυβέρνηση Ερντογάν θεωρεί το ΝΑΤΟ κρίσιμο σε μια περίοδο αυξανόμενων γεωπολιτικών προκλήσεων, όπως οι διεθνείς εντάσεις και το ρωσικό επιθετικό σχέδιο στην Ουκρανία.

Η Τουρκία έχει αλλάξει ριζικά τη στάση της, καθώς η πρόσφατη αντιμετώπιση απειλών και η ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας του ΝΑΤΟ στην περιοχή την έχουν πείσει για τη σημασία της Συμμαχίας. Συγκεκριμένα, τον περασμένο Μάρτιο τα τουρκικά συστήματα αεράμυνας κατέρριψαν ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους που κατευθύνονταν προς την Τουρκία.

Η βελτίωση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες συμβάλλει επίσης στην αναθέρμανση της συνεργασίας. Μετά την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία, η Τουρκία νιώθει πιο ήσυχη, καθώς κατέστησε σαφή τη δυσαρέσκειά της για την υποστήριξη που παρείχαν οι ΗΠΑ σε κουρδικές δυνάμεις.

Ταυτόχρονα, η Τουρκία αυξάνει τη στρατηγική της σημασία για την Ευρώπη, καθώς κατέχει έναν από τους πιο ισχυρούς στρατούς στην περιοχή. Ο έλεγχος των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων προσφέρει στην Τουρκία εξέχουσα θέση στη γεωπολιτική σκηνή της Μαύρης Θάλασσας. Επιπλέον, αυξάνει τη συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, με πολλές χώρες να προμηθεύονται τουρκικά στρατιωτικά drones.

Η αυξανόμενη αβεβαιότητα σχετικά με τη μακροχρόνια δέσμευση των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ καθιστά την Τουρκία ακόμα πιο σημαντική για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Ωστόσο, παρά την πρόοδο που επισημαίνεται στις σχέσεις τους, παραμένουν εντάσεις, καθώς η Τουρκία καταγγέλλει το ΝΑΤΟ ότι δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στις ανησυχίες της για τις απειλές στα νότια σύνορά της, ενώ αρκετές ευρωπαϊκές χώρες διατηρούν ανοιχτές τις πληγές από προηγούμενες διαφωνίες, όπως η καθυστέρηση στην ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας.

Τέλος, όσο η Τουρκία παρακολουθεί την ισχυρή εξασθένηση της ρωσικής επιρροής, φαίνεται να βλέπει το ΝΑΤΟ ως το πιο ασφαλές μέσο για την προώθηση των συμφερόντων της, ειδικά σε μια εποχή που ο ρόλος των ΗΠΑ στη Συμμαχία ενδέχεται να περικοπεί.