
Ένας Ισπανός αγρότης έχει αναβιώσει μια σπάνια ποικιλία ντομάτας, αποδεικνύοντας ότι οι παραδοσιακές γεύσεις μπορούν να επιβιώσουν στον κόσμο της βιομηχανικής γεωργίας.
Καθώς η σύγχρονη γεωργία εστιάζει στην μαζική παραγωγή, ο Εμίλιο Μεντίνα από την περιοχή της Σόρια στρέφει την προσοχή του στο παρελθόν και αναρρώνει μια ντομάτα που είχε καταγραφεί το 1916, χρησιμοποιώντας σπόρους που διατηρήθηκαν με επιμέλεια.
Στην εκπομπή «Poniendo las Calles» του COPE, ο Μεντίνα επεσήμανε ότι η διαδικασία του είναι εντελώς παραδοσιακή και περιλαμβάνει έναν κύκλο σποράς, επιλογής και αποθήκευσης σπόρων, ο οποίος έχει ως στόχο τη διατήρηση ποικιλιών που έχουν εξαφανιστεί από την εμπορική καλλιέργεια. Όπως σημειώνει, το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό: «Θα είναι πρακτικά πολύ, πολύ παρόμοιο, με την ίδια γεύση με εκείνη την ντομάτα που έτρωγαν οι πρόγονοί μας εκείνα τα χρόνια». Αυτή η δήλωση έρχεται να αμφισβητήσει τη συναίνεση ότι οι σύγχρονες πρακτικές βελτιστοποιούν πάντα τα γεωργικά προϊόντα.
Η επιτυχία πίσω από αυτή την ανακάλυψη δεν προήλθε από τύχη, αλλά αποτέλεσμα χρόνιων προσπαθειών. Ο Μεντίνα έχει συγκεντρώσει μια τράπεζα σπόρων με πάνω από 1000 ποικιλίες, πολλές από τις οποίες προήλθαν από ηλικιωμένους αγρότες που τις φύλαγαν σε σπίτια, αποθήκες ή σοφίτες. Δεν τις αντιμετωπίζει ως μουσειακά αντικείμενα αλλά τις καλλιεργεί συστηματικά, χρησιμοποιώντας παραδοσιακές τεχνικές βλάστησης, όπως η δημιουργία θερμότητας από το έδαφος για την επιτάχυνση της ανάπτυξης.
Αυτές οι παραδοσιακές ποικιλίες δεν προσφέρονται μόνο για την πλούσια γεύση τους. Είναι επίσης ιδανικά προσαρμοσμένες στο τοπικό περιβάλλον, γεγονός που τις καθιστά πιο ανθεκτικές στις συνθήκες ξηρασίας, ζέστης και σε δύσκολα εδάφη. Σε αντίθεση με τις εμπορικές ντομάτες, οι οποίες επιλέγονται κυρίως για την αντοχή τους κατά τη μεταφορά, αυτές οι ντομάτες διατηρούν την μοναδική τους ταυτότητα. Όπως επισημαίνει ο αγρότης: «Δεν έχουν απολύτως καμία σχέση. Είναι άλλη κατηγορία».