Συγκλονιστική παρέμβαση του Ρομπέρτο Μπενίνι κατά του πολέμου: «Γιατί συνεχίζουν να σκοτώνουν παιδιά;» (vid)

Ένα παλιό αλλά διαχρονικό απόσπασμα του Ρομπέρτο Μπενίνι για τη φρίκη του πολέμου και την αθωότητα των παιδιών που πλήττονται από αυτόν έχει κερδίσει ξανά την προσοχή στο διαδίκτυο, προκαλώντας έντονες συγκινήσεις και συζητήσεις.

Ο Ιταλός ηθοποιός και σκηνοθέτης, γνωστός για την επιδραστική ταινία του «Η ζωή είναι ωραία», εκφράζει με πάθος την ανησυχία του για τη βία που πλήττει τους νέους, σε ένα απόσπασμα από παλαιότερη τηλεοπτική του εμφάνιση που κυκλοφορεί τώρα ευρέως στους κοινωνικούς δικτύους.

Ένας παλιός λόγος σε νέο φως

Αυτό το αληθινά εκφραστικό κομμάτι προέρχεται από μια πριν αρκετά χρόνια εκπομπή της ιταλικής τηλεόρασης και επανέρχεται στη δημοσιότητα σε μια περίοδο που η ένταση στη Μέση Ανατολή έχει επιστρέψει στο προσκήνιο της διεθνούς ειδησεογραφίας.

Εν μέσω της αυξανόμενης κλιμάκωσης στην περιοχή, οι δηλώσεις του Μπενίνι ηχούν σαν μια κραυγή αγωνίας απέναντι στη βία του πολέμου για πολλούς παρατηρητές.

Σε μία από τις πιο συγκλονιστικές του τοποθετήσεις, ο Μπενίνι εστιάζει στα παιδιά, αναρωτώμενος γιατί ενώ στα παιχνίδια τους σταματούν μόλις προκληθεί βλάβη, στον πραγματικό κόσμο η βία συνεχίζεται. «Ξέρετε τι δεν μπορώ να καταλάβω; Όταν τα παιδιά παίζουν πόλεμο και ένα από αυτά χτυπήσει, ακόμη κι αν απλώς γρατζουνιστεί, το παιχνίδι σταματά αμέσως. Σταματούν. Γιατί όμως, όταν σκοτώνεται ένα πραγματικό παιδί, δεν σταματούν; Γιατί συνεχίζουν; Γιατί συνεχίζουν να σκοτώνουν παιδιά; Θα έπρεπε να σταματήσουν αμέσως».

Ο Μπενίνι δεν μασάει τα λόγια του αναφορικά με την ευθύνη όσων εμπλέκονται σε αυτές τις τραγωδίες, δηλώνοντας: «Είναι δειλία αυτό. Τι τρομερή δειλία! Όσοι σκοτώνουν παιδιά δεν είναι άντρες».

«Δεν ακούνε τις κραυγές του πόνου;»

Ο Ιταλός καλλιτέχνης δεν σταματά εδώ. Στον λόγο του, προχωρά σε μια αγωνιώδη έκκληση: «Δεν ακούνε την κραυγή πόνου που υψώνεται από παντού; Μια κραυγή πόνου που ανεβαίνει από κάθε γωνιά του κόσμου. Δεν την ακούν; Είναι ένας πόνος τεράστιος. Κι όμως συνεχίζουν σαν να μην συμβαίνει τίποτα».

Για εκείνον, το γεγονός ότι οι πόλεμοι εξακολουθούν να μαίνονται παρά τις ανθρώπινες τραγωδίες είναι αδιανόητο: «Είναι κάτι αβάσταχτο για την ανθρώπινη ψυχή».

«Τα όπλα σε μουσεία»

Συζητώντας για την ασταμάτητη ανάπτυξη νέων όπλων, ο Μπενίνι δηλώνει: «Πώς μπορούμε ακόμη να μιλάμε για πόλεμο σήμερα; Υπάρχουν άνθρωποι ιδιοφυΐες που δουλεύουν για να φτιαχτούν όπλα, αντί να χρησιμοποιηθούν για την ευτυχία μας. Τα γονίδιά τους χρησιμοποιούνται για να φτιαχτούν όπλα που μας σκοτώνουν».

Στη συνέχεια προσθέτει με μεγάλη σαφήνεια: «Τα όπλα πρέπει να τοποθετηθούν σε μουσεία. Να εκτίθενται ως όργανα βασανιστηρίων. Και αντί γι’ αυτό φτιάχνουν “έξυπνες” βόμβες».

Κλείνοντας, ο Μπενίνι αρνείται την ιδέα ότι ο πόλεμος μπορεί να γίνει λιγότερο βίαιος: «Θέλουν να είναι λιγότερο αιματηρά (τα όπλα), να εξανθρωπίσουν τον πόλεμο. Όμως, μπορεί ο πόλεμος να εξανθρωπιστεί; Το πιο απάνθρωπο πράγμα στον κόσμο;»

Και καταλήγει με αποφασιστικότητα: «Ο πόλεμος δεν πρέπει να εξανθρωπιστεί, πρέπει να εξαφανιστεί. Πρέπει να τελειώσουν με τον πόλεμο. Ο πόλεμος δεν πρέπει να υπάρχει».

Δείτε τον συγκλονιστικό μονόλογο του Ρομπέρτο Μπενίνι:

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ