
Σύμφωνα με τις δηλώσεις της κας Κατσιώπη, το σχολείο δεν είναι απλώς ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα, αλλά ένα ασφαλές καταφύγιο, όπου επικρατεί η ισότητα και η δημιουργικότητα. «Η ανάγκη για ουσιαστική ισότητα στην εκπαίδευση ήταν κυρίαρχη έμπνευση για μένα», αναφέρει, θυμίζοντας τις αρχικές της ανησυχίες όταν ανέλαβε τη διεύθυνση. Με επιμονή, άνοιξε τον δρόμο για τα παιδιά, δείχνοντάς τους ότι είναι ικανά να επιτύχουν, αρκεί να τους δοθούν οι ευκαιρίες που τους αξίζουν.
Η σχολική διαρροή, ιδιαίτερα κατά την πανδημία, είχε σοβαρές επιπτώσεις. «Πολλά παιδιά δεν ερχόταν σχεδόν καθόλου στο σχολείο, κάτι που προκαλούσε απογοήτευση», εξηγεί. Με σταθερή ρουτίνα και σαφή όρια, η ομάδα του σχολείου εργάστηκε συστηματικά για την επαναφορά των μαθητών στην κανονικότητα. Η αντιμετώπιση εντάσεων απαιτούσε συνεχείς και μεθοδευμένες προσπάθειες, με την βοήθεια όλων των εμπλεκομένων.
Μια πολύτιμη στιγμή επιβεβαίωσης ήρθε όταν δύο μαθήτριες συμμετείχαν σε συνέδριο και μοιράστηκαν τις σκέψεις τους για την ενσωμάτωση του πολιτισμού τους στα μαθήματα. «Είναι σημαντικό που φωνές τους ακούστηκαν δημόσια», προσθέτει η κα Κατσιώπη.
Οι μαθητές διατυπώνουν την εμπειρία τους με κέφι. Η Γεωργία, μαθήτρια της Δ΄ τάξης, δηλώνει: «Μου αρέσει πολύ να έρχομαι στο σχολείο. Εδώ δεν μαθαίνω μόνο να διαβάζω, αλλά και να συμμετέχω σε πολλές δραστηριότητες». Από την άλλη, ο Φώτης, μαθητής της ΣΤ΄ τάξης, αναγνωρίζει ότι τα μαθήματα είναι δύσκολα, αλλά το σχολείο του προσφέρει πολλές ευκαιρίες διασκέδασης και δημιουργίας.
Σήμερα, στο σχολείο φοιτούν 65 μαθητές, και η κα Κατσιώπη πιστεύει ότι η στροφή σε βιωματική μάθηση έχει συμβάλει στην αύξηση του ενδιαφέροντος των μαθητών. «Τα παιδιά δημιούργησαν παραμύθια και ζωγράφισαν το σχολείο τους, νιώθοντας ότι ανήκουν εδώ», αναφέρει.
Η επικοινωνία με τις οικογένειες αρχικά ήταν περιορισμένη, αλλά με το χρόνο κέρδισαν την εμπιστοσύνη τους, καθώς οι γονείς παρατηρούσαν την πρόοδο των παιδιών τους.
Η κα Κατσιώπη ελπίζει ότι τα παιδιά θα συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους και στο γυμνάσιο, ώστε να ανοίξουν νέους ορίζοντες. Όραμα της είναι να δει τα μαθητές Ρομά να πιστεύουν στον εαυτό τους και να διακρίνουν τις δυνατότητές τους, να ανταγωνίζονται τα στερεότυπα και να πετυχαίνουν.
«Θέλω ένα σχολείο χωρίς αποκλεισμούς, που να υποστηρίζει την πολυμορφία και να ενθαρρύνει όλους τους μαθητές να μαθαίνουν και να μεγαλώνουν μαζί», καταλήγει, τονίζοντας τη σημασία της εκπαίδευσης για τη ζωή των παιδιών αυτών.