PwC: $127 δισ. για την οικονομία της Σελήνης έως το 2050 – Η ενέργεια ως βασικός παράγοντας βιωσιμότητας
Η NASA ανακοίνωσε πρόσφατα σημαντικές αλλαγές στο πρόγραμμα σεληνιακής εξερεύνησης Artemis. Παρά το γεγονός ότι οι επανδρωμένες αποστολές στη Σελήνη είχαν προγραμματιστεί για το 2028, η διοίκηση αποφάσισε να προσθέσει ένα στάδιο δοκιμών εμπορικών προσεδαφιστών σε τροχιά γύρω από τη Γη το 2027. Αυτή η στρατηγική επιλογή αποβλέπει στη μείωση των κινδύνων και υποδεικνύει μια πιο σταδιακή προσέγγιση, μετά τις καθυστερήσεις που έχουν παρουσιαστεί στο πρόγραμμα Artemis και τα ζητήματα ασφάλειας που διατυπώθηκαν τον Φεβρουάριο. Ωστόσο, οι αναλυτές υπογραμμίζουν ότι οι προκλήσεις της μεταφοράς αποτελούν απλώς μία πτυχή της συνολικής κατάστασης.
Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση από την PwC, η σεληνιακή αγορά αποκτά διαρκώς μεγαλύτερη οικονομική αξία, εκτιμώντας έσοδα συνολικού ύψους 127,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2050, με τα ηλιακά ενεργειακά συστήματα να εμπίπτουν μεταξύ των καινοτόμων τεχνικών.
Ο Mihails Ščepanskis, CEO της Deep Space Energy, επισημαίνει την ανάγκη για προσεκτική προσέγγιση σχετικά με τη χρήση ηλιακής ενέργειας, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί η μοναδική λύση για τις διαδικασίες στην επιφάνεια της Σελήνης και ότι άλλες εναλλακτικές θα πρέπει να εξεταστούν πριν από κάθε μεγάλη αποστολή εκμετάλλευσης.
«Έχουμε ήδη διαπιστώσει στη Γη ότι η ενέργεια δεν είναι δευτερεύον θέμα, καθώς το κόστος μπορεί να είναι υψηλό, ειδικά όταν πρόκειται για εξορυκτικές αποστολές, εμπορικές δραστηριότητες ή μόνιμες εγκαταστάσεις στη Σελήνη», τονίζει. «Η αξιόπιστη επιφανειακή παροχή ενέργειας παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα κενά».
Προς το παρόν, η ηλιακή ενέργεια θεωρείται μία από τις κύριες επιλογές για την οικονομία της Σελήνης, ωστόσο, οι συνθήκες εκεί είναι ριζικά διαφορετικές από αυτές της Γης. Η διάρκεια της σεληνιακής νύχτας φτάνει περίπου τις 14 γήινες ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων τα ηλιακά πάνελ δεν παράγουν ηλεκτρική ενέργεια και οι δυνατότητες εξαρτώνται αποκλειστικά από μπαταρίες ή άλλες πηγές ενέργειας. Επιπλέον, οι θερμοκρασίες μπορεί να χαμηλύνουν έως και -170 °C, προκαλώντας αυξημένες ενεργειακές ανάγκες για τη θέρμανση εξοπλισμού και μπαταριών.
«Η διάρκεια της νύχτας σημαίνει ότι η αποκλειστική εξάρτηση από μεγάλες μπαταρίες θα είχε δραματικές συνέπειες για το ωφέλιμο φορτίο. Κάθε μακροχρόνια παρουσία απαιτεί αξιόπιστη παραγωγή ενέργειας που δεν βασίζεται στον ήλιο για να επιβιώσει τη νύχτα χωρίς οικονομικούς υπερβάσεις», προσθέτει.
Σε αυτό το πλαίσιο, μεγάλες χώρες στρέφονται στην πυρηνική ενέργεια ως βάση για τις μόνιμες δραστηριότητές τους. Τον προηγούμενο μήνα, η NASA και το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ δεσμεύτηκαν να αναπτύξουν αντιδραστήρα σχάσης έως το 2030, ενώ και η Ρωσία έχει ανακοινώσει παρόμοια σχέδια για τα μέσα της δεκαετίας του 2030.
Ο Ščepanskis υπογραμμίζει ότι η κινητικότητα πρέπει να είναι κεντρική στο ενεργειακό σχεδιασμό. Οι μεγάλοι αντιδραστήρες είναι χρήσιμοι για σταθερές βάσεις, αλλά δεν καλύπτουν τις ανάγκες των εξερευνητικών αποστολών.
«Δεν υπάρχει δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας στη Σελήνη», επισημαίνει. «Ένας αντιδραστήρας μπορεί να υποστηρίξει μια στατική εγκατάσταση, αλλά οχήματα και αποστολές που κινούνται μακριά απαιτούν δική τους αξιόπιστη πηγή ενέργειας».
Κατά την άποψή του, η διαρκής εξερεύνηση και αξιολόγηση πόρων θα εξαρτηθεί από συμπαγείς μη ηλιακές τεχνολογίες, όπως τα συστήματα ισχύος ραδιοϊσοτόπων.
«Φανταστείτε την εποχή του Άγριου Δυτικού με αυτοκίνητο, αλλά χωρίς πρατήρια καυσίμων. Όταν τελειώσει το καύσιμο, σταματάτε», εξηγεί. «Στη Σελήνη δεν υπάρχουν “βενζινάδικα”. Η κινητικότητα απαιτεί ενσωματωμένη, αυτόνομη ισχύ καθ’ όλη τη διάρκεια της σεληνιακής νύχτας».
Η Deep Space Energy εργάζεται πάνω σε συμπαγή ραδιοϊσοτόπικα συστήματα για κινητές εφαρμογές. Ωστόσο, παραμένει ο περιορισμός της περιορισμένης διαθεσιμότητας και του υψηλού κόστους καυσίμου διαστημικής ποιότητας.
«Η απόδοση μετατροπής καθορίζει πόσες αποστολές μπορούν να υποστηριχθούν. Περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από την ίδια ποσότητα ισοτόπων σημαίνει ταχύτερη κλιμάκωση χωρίς αύξηση του υλικού», τονίζει.
Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές θερμοηλεκτρικές γεννήτριες ραδιοϊσοτόπων, η εταιρεία υιοθετεί μια τροποποιημένη μέθοδο βασισμένη στην τεχνολογία Stirling.
Παρά τις προηγούμενες δυσκολίες στα συστήματα Stirling λόγω της πολυπλοκότητας, ο νέος σχεδιασμός έχει απλοποιήσει τη σύνθεση, μειώνοντας τα κινούμενα μέρη σε ένα μόνο έμβολο και εξαλείφοντας την ανάγκη για αντηχείο. Η απόδοση μετατροπής μπορεί να αυξηθεί έως πέντε φορές.
Η τεχνολογία αξιοποιεί αμερικίου-241 που προέρχεται από εμπορικά πυρηνικά απόβλητα, προσφέροντας εναλλακτική λύση σε περιορισμένες αλυσίδες εφοδιασμού.
«Η ηλιακή ενέργεια θα παραμείνει σημαντική για τις ημερήσιες λειτουργίες, οι πυρηνικοί αντιδραστήρες για τις στατικές βάσεις και τα συμπαγή μη ηλιακά συστήματα για την κινητικότητα», καταλήγει. «Απαιτούμε όλα τα απαραίτητα εργαλεία για μια βιώσιμη παρουσία στη Σελήνη».
Διαβάστε ακόμη
O Ζάκερμπεργκ σπάει ρεκόρ στο real estate: Αγόρασε έπαυλη $170 εκατ. στο billionaire bunker του Μαϊάμι – Οι διάσημοι γείτονες
Σενάριο ΕΚΤ: Πόσο θα πληγεί η ευρωζώνη από την άνοδο του πετρελαίου στα 130 δολάρια
Άλμα για τους ναύλους πλοίων LNG λόγω Ιράν – Διπλασιάζονται στα $200.000 σε λιγότερο από μια μέρα
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο Θέμα
