Καινοτόμες οικολογικές συσκευασίες: Δέρμα ψαριού ως βιώσιμη λύση στο πλαστικό
Ερευνητική ομάδα από τη Βραζιλία μελετά τρόπους μείωσης των πλαστικών συσκευασιών και έχει ανακαλύψει μια καινοτόμο λύση, χρησιμοποιώντας το δέρμα ενός ψαριού του Αμαζονίου. Στο Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο (USP) σε συνεργασία με την EMBRAPA Pecuária Sudeste, αναπτύχθηκε ένα βιοφιλμ από το δέρμα του tambatinga, ενός υβριδίου που προκύπτει από τη διασταύρωση της θηλυκής tambaqui και του αρσενικού pirapitinga. Το δέρμα αυτό παρέχει πλούσια κολλαγόνο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενός διαφανούς, ευέλικτου και βιοδιασπώμενου φιλμ, το οποίο μπορεί να αντικαταστήσει εν μέρει τα πλαστικά συσκευασίας.
Απόβλητο ή πρώτη ύλη υψηλής αξίας
Όπως αναφέρει το phys.org, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα υλικό που θεωρείται συνήθως ως απόβλητο στη βιομηχανία ιχθυοκαλλιέργειας. Μέσω μιας διαδικασίας καθαρισμού και εξαγωγής ζελατίνης με ζεστό νερό και οξικό οξύ, το δέρμα μεταμορφώθηκε σε μια βιοπολυμερική μεμβράνη. Το αποτέλεσμα αποδείχθηκε και ανθεκτικό και με χαμηλή διαπερατότητα υδρατμών, ικανό να μπλοκάρει τις UV ακτίνες πιο αποτελεσματικά από άλλα υλικά ζελατίνης που έχουν μελετηθεί. Αυτή η καινοτομία δείχνει ότι η αξιοποίηση βιολογικών υπολειμμάτων μπορεί να δημιουργήσει προϊόντα υψηλής αξίας, ενώ μειώνει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των πλαστικών.
Περιορισμοί και προοπτικές
Παρά τις θετικές εξελίξεις, η νέα μεμβράνη έχει ένα σημαντικό περιορισμό: είναι ευαίσθητη στην υγρασία. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί προς το παρόν να χρησιμοποιηθεί μόνο για ξηρά προϊόντα, όπως καρπούς και κάστανα. Ωστόσο, οι επιστήμονες έχουν λόγους να πιστεύουν ότι η συνεχιζόμενη έρευνα θα επιτρέψει την εφαρμογή της σε άλλους τομείς, όπως η φαρμακευτική και η βιοϊατρική, προσφέροντας σημαντική οικονομική αξία στο πεδίο της ιχθυοκαλλιέργειας και προωθώντας μια περιβαλλοντικά βιώσιμη παραγωγική διαδικασία.
Η ομάδα ερευνά επίσης νέες παραλλαγές του βιοφιλμ, πειραματιζόμενη με διαφορετικά χρώματα και επίπεδα διαφάνειας για να καλύψει ευρύτερες απαιτήσεις στη συσκευασία και τη βιομηχανία. Όπως σημειώνει ο καθηγητής και μηχανικός τροφίμων Paulo José do Amaral Sobral, αυτό το εγχείρημα είναι αποτέλεσμα 25 ετών ερευνών για την ανάπτυξη βιοπολυμερικών φιλμ από πρωτεΐνες και πολυσακχαρίτες, με σκοπό τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των συνθετικών πλαστικών. Η έρευνα στο USP και την EMBRAPA αποδεικνύει ότι και από τα πιο απλά υλικά, όπως το δέρμα ενός ψαριού, μπορούν να προκύψουν καινοτόμα προϊόντα που σέβονται το περιβάλλον και προσφέρουν βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις στην τροφική συσκευασία, θέτοντας τα θεμέλια για μια πιο πράσινη βιομηχανία.
Διαβάστε ακόμη
