Η υπηκοότητα του Νότιου Πόλου: Τι ισχύει για τις γεννήσεις στην Ανταρκτική;

Πολλές χώρες προσφέρουν την υπηκοότητά τους σε νεογέννητα που έρχονται στη ζωή στα εδάφη τους, ανεξαρτήτως σχέσεων με το τόπο. Ωστόσο, πώς διαχειρίζεται η Ανταρκτική αυτήν την κατάσταση;

Είναι η μοναδική ήπειρος χωρίς μόνιμους κατοίκους, κυρίως λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών που την καθιστούν δύσκολη για κατοίκηση. Παρ’ όλα αυτά, η Ανταρκτική προκάλεσε το ενδιαφέρον μεγάλων δυνάμεων κατά τον 19ο αιώνα.

Κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας και της εποχής των εξερευνήσεων, πολλές χώρες επιχείρησαν να διεκδικήσουν επιρροή στην παγωμένη αυτή ήπειρο, υψώνοντας σημαίες και ιδρύοντας επιστημονικούς σταθμούς που λειτουργούν ακόμα σήμερα.

Η Συνθήκη της Ανταρκτικής και η αμφισβητούμενη γέννηση της Αργεντινής

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ανάγκη για ειρηνική συνύπαρξη οδήγησε στη υπογραφή της Συνθήκης της Ανταρκτικής το 1959, που καθόρισε την ήπειρο ως περιοχή αποκλειστικά για επιστημονική έρευνα.

Η συμφωνία αυτή “πάγωσε” τις εδαφικές αξιώσεις, χωρίς να τις αναιρέσει. Χώρες όπως η Αργεντινή, η Χιλή, η Αυστραλία, η Γαλλία, η Νέα Ζηλανδία, η Νορβηγία και το Ηνωμένο Βασίλειο διατηρούν μέχρι σήμερα τις συμβολικές τους απαιτήσεις.

Ως μία από τις πιο κοντινές χώρες γεωγραφικά, η Αργεντινή ένιωσε ότι διεκδικούσε τη μεγαλύτερη επιρροή στην Ανταρκτική. Έτσι, τη δεκαετία του ’70, υπό την στρατιωτική ηγεσία του στρατηγού Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, έθεσε σε εφαρμογή ένα καινοτόμο σχέδιο. Το 1977, η κυβέρνηση ανέθεσε τη μεταφορά μιας εγκύου γυναίκας, της Σίλβια Μορέγιο δε Πάλμα, στη βάση Esperanza της ηπείρου με σκοπό να γίνει εκεί η γέννα.

Η γέννηση του πρώτου κατοίκου της Ανταρκτικής

Στις 7 Ιανουαρίου 1978, η Σίλβια έφερε στον κόσμο τον Εμίλιο Μάρκος Πάλμα, τον πρώτο καταγεγραμμένο άνθρωπο που γεννήθηκε στην Ανταρκτική.

Ακολούθησαν άλλες 10 γεννήσεις, όλες από γονείς αργεντίνικης ή χιλιανής προέλευσης. Οι γεννήσεις αυτές έγιναν σε επιστημονικούς σταθμούς και έπαυσαν το 1985, καθώς θεωρήθηκαν επικίνδυνες και είχαν διπλωματικές προεκτάσεις.

Το νομικό καθεστώς της γέννησης στην Ανταρκτική

Παρόλο που οι συγκεκριμένες γεννήσεις είχαν σημαντική συμβολική αξία, δεν άλλαξαν το νομικό καθεστώς της Ανταρκτικής. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η γέννηση στην ήπειρο δεν εξασφαλίζει αυτόματα υπηκοότητα. Όλα τα παιδιά απέκτησαν μόνο την ιθαγένεια των γονιών τους.

Αν και η προσπάθεια αυτή αποδείχθηκε ανεπιτυχής, η σύντομη αυτή περίοδος ήρθε να δώσει ένα πολύ ασυνήθιστο στοιχείο: Όλα τα 11 παιδιά επιβίωσαν. Αυτό σημαίνει ότι η Ανταρκτική καταγράφει μοναδικό ρεκόρ με μηδενική βρεφική θνησιμότητα, το χαμηλότερο ποσοστό στον κόσμο, έστω και με μόλις 11 γεννήσεις.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ