Η στρατηγική ανάγκη των ΗΠΑ για το βενεζουελάνικο πετρέλαιο

Η ενεργειακή αυτάρκεια των Ηνωμένων Πολιτειών φαίνεται, σε πρώτη ανάγνωση, ως επίτευγμα, καθώς η εγχώρια παραγωγή πετρελαίου φτάνει σε ιστορικά επίπεδα. Το αμερικανικό αργό πλέον έχει αποκτήσει χαρακτήρα εξαγωγής, με μεγάλο ποσοστό να κατευθύνεται προς τις διεθνείς αγορές. Ωστόσο, στην «πίσω αυλή» της Ουάσιγκτον, η πολιτική σκηνή εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς και αποκαλύπτεται μια ειρωνεία: οι αμερικανικές εγκαταστάσεις διύλισης εξακολουθούν να είναι εξαρτημένες από εισαγωγές βαρέως αργού.

Αυτή η αντίφαση δεν προέρχεται από συγκυριακούς παράγοντες ή γεωπολιτικούς σχεδιασμούς, αλλά αποτυπώνει μια δομική ανάγκη. Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι η ποσότητα του πετρελαίου που παράγεται, αλλά η φύση του, καθώς οι βιομηχανικές υποδομές των ΗΠΑ έχουν σχεδιαστεί για να επεξεργάζονται βαριά αργά. Η πλειονότητα των μεγάλων διυλιστηρίων, ιδιαίτερα εκείνα που βρίσκονται στον Κόλπο του Μεξικού και στις Μεσοδυτικές Πολιτείες, έχουν αναβαθμιστεί ή κατασκευαστεί κατά τις προηγούμενες δύο ή τρεις δεκαετίες, όταν οι εκτιμήσεις προέβλεπαν ότι τα ελαφρύτερα κοιτάσματα θα άρχιζαν να μειώνονται και η παγκόσμια προσφορά θα εξαρτιόταν από φθηνό βαρύ πετρέλαιο από χώρες όπως η Βενεζουέλα, το Μεξικό και ο Καναδάς.

Επειδή οι μεγάλες επενδύσεις εστιάστηκαν σε μονάδες βαθιάς μετατροπής για την επεξεργασία βαρέων φορτίων και την παραγωγή προϊόντων υψηλής αξίας, η έλευση του shale oil μετά το 2010 ανέτρεψε τους σχεδιασμούς της αγοράς. Τα αμερικανικά διυλιστήρια δεν είναι σε θέση να λειτουργήσουν αποδοτικά αποκλειστικά με ελαφρύ πετρέλαιο· έχουν ανάγκη από βαριά μόρια για να αξιοποιήσουν τις επενδύσεις τους και να διατηρούν αποδοτικότητα. Ως εκ τούτου, η διαθεσιμότητα ελαφρού αργού προερχόμενου από τη shale oil της Αμερικής δεν οδήγησε σε πλήρη ενεργειακή αυτάρκεια, αλλά σε ένα είδος ποιοτικής ανταλλαγής.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξάγουν το υπερβάλλον ελαφρύ πετρέλαιο στην Ευρώπη και την Ασία εν αντιθέσει με τις εισαγωγές βαρέως αργού, κυρίως από τον Καναδά. Αυτή η διαδικασία είναι ζωτικής σημασίας για τη βιωσιμότητα του τομέα διύλισης των ΗΠΑ.

Η σημασία της Βενεζουέλας για τις ΗΠΑ

Στο σημείο αυτό, το ενεργειακό παράδοξο συνδέεται με τη γεωπολιτική: το βαρύ και θειούχο αργό πετρέλαιο της Βενεζουέλας ταιριάζει απόλυτα με τις ανάγκες των αμερικανικών διυλιστηρίων. Το τελευταίο διάστημα, οι εξελίξεις ακολουθούν η μία την άλλη, υποδεικνύοντας τάσεις που ενδέχεται να ξεπεράσουν την περιοχή της Καραϊβικής.

Η διοίκηση Τραμπ έχει εντείνει τις πιέσεις προς το Καράκας, με δραστικά μέτρα όπως η διπλασιασμένη αμοιβή για την σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο και στρατηγικές που περιλαμβάνουν πληγές στους βενεζουελάνικους στόχους. Ο Μαδούρο αναμένεται να δικαστεί ως «ναρκοτρομοκράτης», προσδιορίζοντας την ένταση των αμερικανικών επιδιώξεων.

Το βαρύ πετρέλαιο της Βενεζουέλας, αν και ελλιπώς εκμεταλλεύσιμο λόγω τεχνικών και πολιτικών εμποδίων, διαδραματίζει αναμφίβολα καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των ενεργειακών στρατηγικών των ΗΠΑ. Η αμερικανική παραγωγή, παρά τις υψηλές ποσότητες που διατίθενται, δημιουργεί μια εσωτερική ανάγκη για ειδικά βαρύτερα φορτία.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα αποθέματα της Βενεζουέλας ανέρχονται σε 303 δισ. βαρέλια, εφόσον η παραγωγή της ωστόσο παραμένει χαμηλή λόγω συνεχούς πολιτικής και οικονομικής κρίσης. Η παραγωγή ανέρχεται τώρα σε περίπου 800.000 βαρέλια ημερησίως, αρκετά κάτω από τα επίπεδα του παρελθόντος που έφταναν τα 4 εκατ. βαρέλια.

Διαρκώς, οι ΗΠΑ προχωρούν σε αυξημένη παραγωγή, αγγίζοντας τα 13,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως, ωστόσο η ανάγκη για εισαγωγές παραμένει παράλληλα απαιτητική. Αυτό συμβαίνει διότι τα διυλιστήρια χρειάζονται περίπου 16,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως, γεγονός που εξηγεί τη συνέχιση των εισαγωγών τουλάχιστον 6 εκατ. βαρελιών καθημερινά, τη στιγμή που οι εξαγωγές υπερβαίνουν τα 4 εκατ. βαρέλια. Αυτή η αναγκαία ισορροπία προκαλεί έναν ενδιαφέροντα μηχανισμό ανταλλαγής: ελαφρύ αμερικανικό αργό προς το εξωτερικό και βαριά αργά προς τα διυλιστήρια.

Η Chevron φαίνεται πως είναι η μόνη μεγάλη δυτική εταιρεία που δραστηριοποιείται στη Βενεζουέλα, με περίπου 25% της συνολικής παραγωγής της χώρας, ενώ η ExxonMobil και η ConocoPhillips καταδεικνύουν επιφυλακτικότητα για την επιστροφή τους.

Η συνολική κατάσταση της βενεζουελάνικης πετρελαϊκής βιομηχανίας απαιτεί επενδύσεις άνω των 100 δισ. δολαρίων για την αποκατάσταση της στην προτέρα κατάσταση, με την Chevron να επικεντρώνει την προσοχή της στην ασφάλεια και τη συμμόρφωση προς το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο.

Διαβάστε επίσης