Γροιλανδία: Η γεωπολιτική πίεση και η «συμφωνία» Τραμπ στο Νταβός

Ο Ντόναλντ Τραμπ βρέθηκε στο Νταβός με σκοπό να επενδύσει σε μια διπλωματική επιτυχία, παρουσιάζοντας προτάσεις σχετικά με τη Γροιλανδία και την Αρκτική ως μια νέα συμφωνία του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, πίσω από αυτή την εικόνα επιτυχίας κρύβεται η αλήθεια ότι δεν έχει υπάρξει καμία δεσμευτική συμφωνία, ούτε μεταβίβαση κυριαρχίας, παρά μόνο μια απλή πολιτική δήλωση προθέσεων που ο Τραμπ παρουσίασε επιτηδευμένα ως θρίαμβο.

Η στρατηγική του δεν ήταν κάτι καινούργιο: απειλές, δασμοί και πιέσεις. Πριν από τη συνάντηση στο Νταβός, οι αμερικανικές αρχές είχαν υπονοήσει ότι η Ευρώπη θα αντιμετώπιζε οικονομικές συνέπειες εάν δεν ευθυγραμμιστεί με τις απαιτήσεις των ΗΠΑ για την Αρκτική.

Καθώς οι αμερικανικές απειλές «πάγωσαν» κατά τη διάρκεια του Νταβός, ο Τραμπ ερμήνευσε την κατάσταση αυτή ως αποτέλεσμα επιτυχούς διαπραγμάτευσης, ενώ στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά μια προσωρινή αναστολή του εκβιασμού.

Η Γροιλανδία ανήκει συνταγματικά στο Βασίλειο της Δανίας και η Κοπεγχάγη δεν μπορεί να αλλάξει το καθεστώς της χωρίς ριζικές συνέπειες. Επιπλέον, οι Γροιλανδοί, οι οποίοι έχουν αυτοδιοίκηση και δικαίωμα αυτοδιάθεσης, απορρίπτουν κατηγορηματικά την ιδέα πώλησης του νησιού τους.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να παραμείνει σιωπηλή όταν ένα κράτος-μέλος της δέχεται πιέσεις. Παράλληλα, οι χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία παρακολουθούν προσεκτικά τις εξελίξεις στην Αρκτική, αυξάνοντας το στρατηγικό κόστος για μια ενδεχόμενη αμερικανική μονομέρεια.

Συνολικά, αυτό που προκύπτει από τις συνομιλίες στο Νταβός δεν είναι μια συμφωνία, αλλά μια εύθραυστη και επικίνδυνη κατάσταση, στην οποία η Γροιλανδία μετατρέπεται σε πεδίο πολιτικού εκβιασμού εντός του ΝΑΤΟ.

Αν και ο Τραμπ μπορεί να θεωρεί αυτή την κατάσταση διπλωματική επιτυχία, στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια επίδειξη ισχύος χωρίς νομικό υπόβαθρο, η οποία στηρίζεται στην απειλή και όχι στη συναίνεση και η οποία μπορεί να καταρρεύσει άμεσα μόλις οι θεσμοί και οι κοινωνίες αποφασίσουν να αντισταθούν.