Ερευνητές αναπτύσσουν ρεβίθια σε προσομοίωση σεληνιακού εδάφους

Η επιστροφή στη Σελήνη πλησιάζει με την επικείμενη αποστολή Artemis II, και ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι το τι θα τρώνε οι μελλοντικοί εξερευνητές του φεγγαριού. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, θα μπορούσαν να βασιστούν στα ρεβίθια.

Ο σεληνιακός ρεγόλιθος, η επιστημονική ονομασία του σεληνιακού εδάφους, δεν είναι ευνοϊκός για την ανάπτυξη φυτών, καθώς περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις μετάλλων, όπως το αλουμίνιο και ο ψευδάργυρος, και δεν διευκολύνει τη φιλτράρισμα του νερού, ενώ του λείπει και το μικροβίωμα που βρίσκεται στα εδάφη της Γης.

Μια ομάδα επιστημόνων κατόρθωσε να καλλιεργήσει και να συγκομίσει ρεβίθια σε προσομοιωμένο σεληνιακό χώμα, ένα μείγμα που αναπαράγει τη σύνθεση των δειγμάτων που είχαν φέρει οι αστροναύτες από τις αποστολές Apollo. Η έρευνα, η οποία έχει δημοσιευτεί στο επιστημονικό περιοδικό «Scientific Reports», έχει ως κύρια συγγραφέα την Σάρα Σάντος, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου του Τέξας. Όπως επισημαίνει, αυτή η μελέτη είναι ένα σημαντικό βήμα στην κατανόηση της παραγωγής τροφής στη σεληνιακή επιφάνεια.

Για τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών ανάπτυξης, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν φυσικό οργανικό λίπασμα που προκύπτει από την αποσύνθεση οργανικών υλικών μέσω γεωσκωλήκων (βερμικομπόστ). Επίσης, επενδύθηκαν τα μισά από τα δείγματα με μύκητες, οι οποίοι σε συνεργασία με τα ρεβίθια, απορροφούν κρίσιμα θρεπτικά συστατικά για την ανάπτυξη των φυτών και ταυτόχρονα μειώνουν την απορρόφηση βαρέων μετάλλων.

Οι ερευνητές φύτεψαν τα ρεβίθια σε μείγμα σεληνιακού εδάφους και βερμικομπόστ σε διάφορες αναλογίες. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι τα ρεβίθια μπόρεσαν να ανθίσουν και να παράγουν σπόρους μόνο στα δείγματα που είχαν υποστεί επεξεργασία με βερμικομπόστ και μύκητες. Τα φυτά που εμβολιάστηκαν με μύκητες παρουσίασαν επίσης μεγαλύτερη μάζα βλαστών και ριζών σε σύγκριση με τα φυτά που δεν έλαβαν τέτοια επεξεργασία, υποδηλώνοντας έτσι καλύτερη ανάπτυξη.

Επιπλέον, οι μύκητες φαίνεται να κατέφεραν να αποικίσουν το προσομοιωμένο σεληνιακό υλικό και να επιβιώσουν, γεγονός που υποδεικνύει ότι πιθανώς θα χρειαστεί να εισαχθούν μόνο μία φορά σε πραγματικές συνθήκες.

Παρόλο που η συγκομιδή των ρεβιθιών συνιστά σημαντική πρόοδο, η γεύση και η ασφάλεια κατανάλωσής τους παραμένουν ανοιχτά ζητήματα. Οι επιστήμονες πρέπει να ελέγξουν τη θρεπτική αξία των φυτών και να διαπιστώσουν αν απορρόφησαν τοξικά μέταλλα κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας.

Η χρηματοδότηση της έρευνας προήλθε αρχικά από τους ίδιους τους ερευνητές, ενώ στη συνέχεια υποστηρίχθηκε από επιχορήγηση της NASA στο πλαίσιο του προγράμματος FINESST.

Σε ένα δεύτερο άρθρο του ίδιου περιοδικού, ερευνητική ομάδα από το βρετανικό πανεπιστήμιο Northumbria διερεύνησε τις συνθήκες ανάπτυξης μικροβίων σε προσομοιωμένο έδαφος του Άρη. Η έρευνα υποδηλώνει ότι ορισμένα μικρόβια ενδέχεται να έχουν τη δυνατότητα να απορροφούν αρκετό νερό από την ατμόσφαιρα, επιτρέποντας τη ανάπτυξή τους σε προσομοιωμένο έδαφος του Άρη σε επίπεδα ατμοσφαιρικής υγρασίας που είναι συγκρίσιμα με αυτά της Γης.

Διαβάστε ακόμη