Δέχτηκε πάνω από 200 δαγκώματα από δηλητηριώδη φίδια για να αποκτήσει ανοσία
Για περισσότερους από 18 χρόνια, ο Τιμ Φριντ από τις ΗΠΑ αποφάσισε να αναλάβει μια εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή: να επιτρέψει σε θανατηφόρα φίδια να τον δαγκώνουν, ελπίζοντας να αναπτύξει ανοσία και να συμβάλει στην επιστήμη. Ο Τιμ έχει υποστεί περισσότερα από 200 δαγκώματα από φίδια όπως κόμπρες, μάμπες, τάιπαν και κράιτ, χορηγώντας στον εαυτό του πάνω από 700 δόσεις δηλητηρίου.
Η ιδέα του ήταν απλή αλλά εξαιρετικά ριψοκίνδυνη: πίστευε ότι, με περιορισμένες ποσότητες δηλητηρίου, θα μπορούσε να ενισχύσει το ανοσοποιητικό του σύστημα. «Το δηλητήριο είναι εξαιρετικά φλεγμονώδες», εξήγησε ο ίδιος. «Ένα τσίμπημα μέλισσας είναι 1-2 mg, ενώ μια μαύρη μάμπα μπορεί να χορηγήσει 200-300 mg, κάτι που ασκεί τεράστια πίεση στον οργανισμό».
Ο Τιμ δεν κινήθηκε τυχαία, ζυγίζοντας προσεκτικά τις δόσεις και κρατώντας σημειώσεις για να πετύχει κατά μέσο όρο περίπου έξι χιλιοστόγραμμα κάθε φορά. Ωστόσο, μια αποφασιστική στιγμή όπου δέχθηκε δάγκωμα από μια αιγυπτιακή κόμπρα και αμέσως μετά από μια μονόκλ κόμπρα, τον οδήγησε σε κώμα και σε αεροδιακομιδή στο νοσοκομείο, χωρίς ωστόσο να τον αποτρέψει από τη συνέχιση αυτού του επικίνδυνου εγχειρήματος.
Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι ο Τιμ έχει αναπτύξει ανοσία έναντι αρκετών θανατηφόρων δηλητηρίων φιδιών. Τα σημάδια από τα δαγκώματα λειτουργούν για εκείνον ως απόδειξη της επιτυχίας της μεθόδου του. Έχει επίσης δωρίσει αίμα σε ερευνητικά προγράμματα για να διαπιστωθεί αν τα αντισώματα που έχει δημιουργήσει μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία ενός καθολικού αντιοφικού ορού.
Η έρευνα έδειξε ότι το αίμα του προστάτευσε ποντίκια από θανατηφόρες δόσεις δηλητηρίου 13 διαφορετικών ειδών φιδιών, προσφέροντας μερική προστασία και σε άλλα έξι. Κάθε χρόνο, περίπου 140.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από δαγκώματα φιδιών παγκοσμίως, καθιστώντας την ανάπτυξη ενός καθολικού αντίδοτου επιτακτική.
Ο Τιμ μιλώντας στο BBC, δήλωσε την ελπίδα του ότι «κάνει κάτι καλό για την ανθρωπότητα», περιγράφοντας αυτή την αποστολή ως έναν τρόπο ζωής που έχει επιλέξει, με σκοπό να προάγει την επιστημονική έρευνα.
