Από την ηθική αστυνομία στο Ιράν έως την αναγέννηση στη Ελλάδα: Μια ιστορία μετεγκατάστασης

Η Σαγκάγιεγκ επικοινωνεί καθημερινά με συγγενείς και φίλους στην Τεχεράνη, οι οποίοι, παρά τους κινδύνους, βλέπουν τη στρατιωτική κρίση ως πιθανή ευκαιρία για αλλαγή. Ειδικότερα, αναφέρει ότι οι συγγενείς της αποφάσισαν να παραμείνουν στην πρωτεύουσα, όντας πεπεισμένοι ότι η μάχη αυτή είναι απαραίτητη. «Ακόμα κι αν σκοτωθούν σε αυτόν τον πόλεμο, είτε θα είναι ελεύθεροι είτε δεν θα χρειαστεί να ζήσουν υπό την ίδια δικτατορία που τους σκοτώνει στους δρόμους», τονίζει.

Η πρώτη συνειδητοποίηση των ανισοτήτων

Αναπολώντας την παιδική της ηλικία, η Σαγκάγιεγκ τους πρώτους περιορισμούς που συνάντησε, ως παιδί, να εκδηλώνονται από την ηλικία των επτά ετών, όταν ξεκίνησε το σχολείο. «Όλα άλλαξαν στην αρχή του σχολείου, όταν έπρεπε να προσαρμοστώ στους κανόνες του ενδυματολογικού κώδικα», αναφέρει, εξηγώντας πώς εξαιτίας αυτών των περιορισμών επισημάνθηκε η διαφορά μεταξύ των δύο φύλων.

Η ίδια παρατηρεί ότι η κοινωνική ζωή της μητέρας της διαφέρει δραματικά από αυτήν του πατέρα της, με ένα συγκινητικό συμβάν που της άνοιξε τα μάτια: η θεία της δεν μπορούσε να ζητήσει διαζύγιο παρά την ενδοοικογενειακή βία, εξαιτίας των νομικών περιορισμών για τις γυναίκες στο Ιράν.

Η σκληρή πραγματικότητα για τις γυναίκες

Στη διάρκεια της ενηλικίωσής της, οι ανισότητες γινόντουσαν ολοένα και πιο έντονες. Δυσκολίες στην ερωτική ζωή, αυστηροί κανόνες χωρισμού μεταξύ αγοριών και κοριτσιών στο σχολείο, καθώς και στον πανεπιστημιακό τομέα όπου η Αστυνομία Ηθικής παρενέβαινε, σφράγισαν τις εμπειρίες της.

Το τραύμα της σύλληψης από την αστυνομία ηθικής

Η Σαγκάγιεγκ βίωσε την πρώτη της τραυματική εμπειρία από την Αστυνομία Ηθικής καθώς ήταν μόλις 14 ετών. «Ένιωθα ότι ήμουν δολοφόνος ή κλέφτης», θυμάται, περιγράφοντας την αγωνία και τη ντροπή που ένιωσε στιγμιαία κατά την κράτησή της.

Η οικογενειακή τραγωδία και η απόφαση για μετανάστευση

Η απόφαση να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα ήρθε σε μια εποχή που η μητέρα της, χήρα σε νεαρή ηλικία, αναζητούσε έναν καλύτερο κόσμο για την κόρη της. Στη νέα της ζωή, η Σαγκάγιεγκ έχει νιώσει μια σημαντική διαφορά αναφορικά με την ελευθερία και την αυτονομία των γυναικών.

«Εδώ στην Ελλάδα, οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη ελευθερία στον τρόπο ζωής και έκφρασής τους», μοιράζεται. Παρά τις προκλήσεις της προσαρμογής και των γλωσσικών εμποδίων, η Σαγκάγιεγκ έχει καταφέρει να οικοδομήσει μια επιτυχημένη καριέρα στον τομέα των ακινήτων.

«Επιθυμώ οι Έλληνες να γνωρίζουν ότι οι Ιρανές γυναίκες είναι δυνατές, μορφωμένες και ανθεκτικές. Συνεχίζουν να απαιτούν αλλαγές», προσθέτει.

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας ως υπενθύμιση

Για τη Σαγκάγιεγκ, η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας έχει μεγαλύτερη βαρύτητα. «Έχει στόχο να μας θυμίσει τις δυσκολίες που υπήρξαν και εξακολουθούν να υπάρχουν στο Ιράν. Η καρδιά μου είναι με εκείνους που ονειρεύονται την ελευθερία και τη δικαιοσύνη», καταλήγει.