Αινιγματική ανακάλυψη μεσαιωνικής σήραγγας στη Γερμανία: Η προέλευσή της παραμένει άγνωστη

Πεταγμένη στην λήθη του χρόνου, μια μεσαιωνική σήραγγα αποκτά νέα πνοή καθώς οι αρχαιολόγοι κάνουν ανακαλύψεις που προκαλούν απορία.

Σε μια ήσυχη γωνιά της κεντρικής Γερμανίας, όπου σχεδιάζονταν σύγχρονοι κατασκευαστικοί έργοι, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια υπόγεια σήραγγα, στενή και σκοτεινή. Το μέγεθός της είναι τέτοιο που απαιτεί από έναν άνθρωπο να εισέλθει σκυφτός ή έρποντας.

Η ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια σωστικών ανασκαφών σε περιοχή με αρχαία ίχνη ανθρώπινης παρουσίας. Αρχικά, οι ειδικοί παρανόησαν την κατασκευή, νομίζοντας ότι επρόκειτο για έναν απλό τάφο ή φρεάτιο. Γρήγορα όμως διαπίστωσαν ότι ήταν κάτι πολύ πιο σπάνιο. Η σήραγγα ανήκει στον τύπο των λεγόμενων erdastall, υπόγειων δομών της μεσαιωνικής εποχής που έχουν διαπιστωθεί σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης και συνεχίζουν να διχάζουν τους ερευνητές.

Ευρήματα εντός της σήραγγας

Η εξερεύνηση του εσωτερικού αποκάλυψε ευρήματα που προκαλούν πολυάριθμες ερωτήσεις. Ένα μεταλλικό πέταλο, τα οστά μιας αλεπούς, υπολείμματα μικρών θηλαστικών και σημάδια φωτιάς δημιουργούν μια εικόνα που παραπέμπει σε τελετουργικό χώρο παρά σε απλό καταφύγιο.

Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι ότι η είσοδος της σήραγγας φαίνεται να είχε σφραγιστεί με πέτρες, υποδεικνύοντας ότι κάποιος ήθελε σκόπιμα να κλείσει αυτό το πέρασμα. Οι λόγοι παραμένουν άγνωστοι.

Η χρονολόγηση του κατασκευαστικού έργου εκτιμάται μεταξύ του 10ου και 13ου αιώνα. Μια εποχή γεμάτη φόβο, δοξασίες και σφοδρές πνευματικές αντιλήψεις.

Τι ακριβώς είναι; Καταφύγιο ή τάφος;

Οι θεωρίες γύρω από τον σκοπό της σήραγγας είναι ποικίλες και αντιφατικές. Ορισμένοι ερευνητές προτείνουν ότι μπορεί να λειτουργούσε ως προσωρινό καταφύγιο σε περιόδους κινδύνου, ενώ άλλοι την ερμηνεύουν ως παγανιστικό ταφικό χώρο ή τοποθεσία τελετών που θεωρούνταν απαγορευμένες.

Επιπλέον, υπάρχει και μια πιο συμβολική ερμηνεία. Λόγω της περιορισμένης διάστασής τους, αρκετοί ερευνητές θεωρούν ότι οι σήραγγες αυτές χρησιμοποιούνταν σε τελετές μετάβασης, μύησης ή πνευματικής “αναγέννησης”: ένα άτομο εισερχόταν σκυφτό, διένυε το σκοτάδι και εξέρχονταν ανακαινισμένο.

Σημαντικό είναι ότι οι περισσότερες ανάλογες σήραγγες παρουσιάζουν κοινά χαρακτηριστικά: στενές διαδρομές, πολυάριθμα επίπεδα και συχνά βρίσκονται κοντά σε παλιές αγροικίες, εκκλησίες, ταφικούς χώρους ή απομακρυσμένα δάση.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι, παρά τις έρευνες στο παρελθόν, οι απαντήσεις παραμένουν ασαφείς. Αυτή ίσως να είναι και η γοητεία τους· ορισμένες μυστικές πλευρές της ιστορίας προτιμούν να παραμένουν κρυμμένες στο σκοτάδι.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ