Επιστημονική ανακάλυψη αποκαλύπτει αρχαία ζωή σε αναπάντεχα σημεία

Μια σημαντική ανακάλυψη στο Μαρόκο φέρνει στο προσκήνιο νέα στοιχεία σχετικά με την αρχαία ζωή στον πλανήτη μας. Ερευνητική ομάδα ανακάλυψε απολιθωμένες μικροβιακές δομές ηλικίας γύρω στα 180 εκατομμύρια χρόνια σε θαλάσσια ιζήματα που βρίσκονται σε βάθη όπου δεν φτάνει ποτέ το ηλιακό φως, αμφισβητώντας τις προγενέστερες θεωρίες για τη δυνατότητα διατήρησης τέτοιων βιολογικών αποτυπωμάτων.

Η ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε στην κοιλάδα Dadès από μια ομάδα επιστημόνων υπό την καθοδήγηση της γεωβιολόγου Δρ. Ρόουαν Μάρτιντεϊλ από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, κατά τη διάρκεια έρευνας σχετικά με αρχαίους υφάλους που κάποτε βρίσκονταν κάτω από έναν προϊστορικό ωκεανό.

Ανεξερεύνητες «ρυτίδες» προκαλούν απορίες

Κατά τις αναλύσεις, οι επιστήμονες παρατήρησαν ασυνήθιστα κυματοειδή επιφάνειες σε στρώματα ιζήματος, που δημιουργήθηκαν από υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, γνωστές ως τουρβιδίτες. Αν και έμοιαζαν με τις γνωστές «ρυτιδωμένες δομές» που προκύπτουν από τη μικροβιακή δραστηριότητα πάνω σε άμμο και λάσπη, παρατηρήθηκε ότι αυτά τα ιζήματα σχηματίστηκαν σε βάθος μεγαλύτερο των 180 μέτρων όπου το ηλιακό φως δεν εισέρχεται.

Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις μέχρι τώρα γνώσεις, αφού οι περισσότερες τέτοιες δομές συνδέονταν με φωτοσυνθετικούς οργανισμούς που βρίσκονται σε ρηχά ύδατα.

Η χημεία ως πηγή ενέργειας

Για να κατανοήσουν την ανωμαλία, οι επιστήμονες διεξήγαγαν χημικές αναλύσεις των πετρωμάτων και βρήκαν αυξημένες συγκεντρώσεις οργανικού άνθρακα κάτω από τις επιφάνειες που παρατηρήθηκαν, ένδειξη έντονης βιολογικής δραστηριότητας. Στη συνέχεια συνέκριναν αυτές τις ανακαλύψεις με σύγχρονες δεδομένα από τον πυθμένα των ωκεανών, όπου έχουν εντοπιστεί μικροβιακές κοιότητες που επιβιώνουν σε συνθήκες απόλυτου σκοταδιού.

Η εξήγηση προκύπτει από την χημειοσύνθεση και την ενέργεια που αντλούν οι οργανισμοί αυτοί από χημικές διεργασίες, χρησιμοποιώντας ουσίες όπως το υδρόθειο και το μεθάνιο, επιτρέποντάς τους έτσι να αναπτύσσονται σε περιβάλλοντα χωρίς ηλιακό φως.

Διατήρηση για εκατομμύρια χρόνια

Η επιστημονική ομάδα προτείνει ότι υποθαλάσσιες ροές μετέφεραν οργανικό υλικό στον πυθμένα, προάγοντας την ανάπτυξη χημειοσυνθετικών βακτηρίων. Σε ήρεμα στάδια, τα μικρόβια σχημάτιζαν λεπτές στρώσεις στον βυθό, καθώς άφηναν πίσω τους τις χαρακτηριστικές «ρυτίδες». Παρά το γεγονός ότι πολλές από αυτές τις δομές καταστρέφονταν από νέες κατολισθήσεις, μερικές θάφτηκαν γρήγορα κάτω από νέα στρώματα ιζήματος, διατηρούμενες αναλλοίωτες για περίπου 180 εκατομμύρια χρόνια.

Ανατροπή των θεωριών

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι αυτά τα ευρήματα ανοίγουν νέες προοπτικές στην εξερεύνηση της πρώιμης μικροβιακής ζωής στη Γη. Παλιότερα, οι γεωλόγοι αναζητούσαν τέτοιες δομές κυρίως σε ρηχά και φωτεινά θαλάσσια περιβάλλοντα, αλλά η νέα αυτή έρευνα δείχνει ότι οι μάρτυρες της ιστορίας μας μπορεί να διατηρούνται και σε πιο βαθιά και σκοτεινά νερά, όπου οι χημειοσυνθετικοί οργανισμοί κυριαρχούν.

Ο Δρ. Μάρτιντεϊλ τονίζει ότι αυτές οι δομές αποτελούν πολύτιμες ενδείξεις για την εξέλιξη της μικροβιακής ζωής και ίσως αποκαλύψουν πτυχές της Γης που παρέμειναν άγνωστες μέχρι σήμερα.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ