Οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες επιστρέφουν δυναμικά στον Καναδά.

Τα τελευταία δέκα χρόνια, οι διεθνείς πετρελαϊκοί κολοσσοί έχουν σταδιακά περιορίσει την παρουσία τους στις πισσώδεις άμμοες του Καναδά, καθώς και στον ευρύτερο τομέα υδρογονανθράκων της χώρας. Αυτή η στροφή οφείλεται σε παράγοντες όπως το υψηλό κόστος παραγωγής, οι περιορισμοί στους αγωγούς, αυστηρότερες περιβαλλοντικές ρυθμίσεις και οι πιέσεις των επενδυτών για απομάκρυνση από περιουσιακά στοιχεία με υψηλές εκπομπές άνθρακα. Ως αποτέλεσμα, τα κεφάλαια έχουν κατευθυνθεί προς περιοχές όπου τα έργα είναι πιο οικονομικά και οι εγκρίσεις ταχύτερες. Ωστόσο, αυτή η τάση φαίνεται να ανατρέπεται.

Η κίνηση της Shell

Σημαντική ένδειξη αυτής της στροφής ήρθε την προηγούμενη εβδομάδα, όταν η Shell ανακοίνωσε την εξαγορά της ARC Resources για 16,4 δισ. δολάρια. Αυτή η συμφωνία αναμένεται να προσθέσει περίπου 370.000 βαρέλια ισοδυνάμου πετρελαίου ημερησίως στην παραγωγή της εταιρείας και θα της δώσει πρόσβαση σε περίπου δύο δισεκατομμύρια βαρέλια αποθεμάτων. Επίσης, η συναλλαγή ενισχύει τη θέση της Shell στον τομέα του φυσικού αερίου στη δυτική πλευρά του Καναδά, μια περιοχή που αποκτά σημασία για τις εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Κεντρικός πυλώνας της στρατηγικής της Shell είναι το LNG Canada, το εξαγωγικό έργο στη Βρετανική Κολομβία, στο οποίο η εταιρεία έχει μερίδιο 40%. Η ανάπτυξη του LNG Canada θεωρείται κρίσιμη για τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της στην ασιατική αγορά, όπου η ζήτηση για φυσικό αέριο παραμένει ισχυρή και οι ανησυχίες για την ασφάλεια εφοδιασμού έχουν αυξηθεί. Επιπλέον, τα περιουσιακά στοιχεία της ARC βρίσκονται κοντά στις υπάρχουσες δραστηριότητες της Shell που τροφοδοτούν το LNG Canada, προσφέροντας έτσι μεγαλύτερο έλεγχο στην αλυσίδα εφοδιασμού που θα ενισχύσει τις μελλοντικές εξαγωγές.

Από την αγορά στην πώληση

Παρ’ όλα αυτά, λίγες ημέρες αργότερα, υπήρξαν πληροφορίες ότι η Shell εξετάζει τη μερική πώληση του μεριδίου της στο LNG Canada. Σύμφωνα με το Reuters, τρεις από τους μεγαλύτερους παγκόσμιους διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων — KKR, Apollo Management και Blackstone — φέρονται να ενδιαφέρονται για τη συγκεκριμένη συμμετοχή, η αξία της οποίας εκτιμάται μεταξύ 10 και 15 δισ. δολαρίων.

Αυτή η εξέλιξη δείχνει ότι οι καναδικές πετρελαϊκές και φυσικού αερίου περιουσίες αποκτούν όλο και περισσότερη αξία, καθώς θεωρούνται πλέον στρατηγικά ασφαλείς. Το γεωπολιτικό περιβάλλον ενισχύει αυτήν την τάση, καθώς οι αγορές ενέργειας έχουν αντιμετωπίσει σοβαρές διαταραχές, ειδικά στη Μέση Ανατολή, όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις επηρεάζουν την αξιοπιστία των προμηθευτών. Οι αγοραστές, που παλαιότερα επικεντρώνονταν στην τιμή, τώρα δίνουν έμφαση στην ποικιλία προμηθευτών και στη σταθερότητα πολιτικής, σε τομείς όπου ο Καναδάς διαπρέπει.

Ο ρόλος της Ευρώπης

Οι Ευρωπαίοι αγοραστές, που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το αμερικανικό LNG, επιδεικνύουν αυξανόμενο ενδιαφέρον για τις εξαγωγές του Καναδά, στα πλαίσια της στρατηγικής τους για διαφοροποίηση προμηθευτών. Η εμπειρία των τελευταίων ετών έχει δείξει ότι η εξάρτηση από λίγους προμηθευτές ενέχει κινδύνους.

Ανάλογα συμπεράσματα βγαίνουν και στην Ασία. Η JERA, ο μεγαλύτερος αγοραστής φυσικού αερίου στην Ιαπωνία, αναζητά ενεργά μεγαλύτερη πρόσβαση σε προμήθειες από τη Βόρεια Αμερική, ιδίως μετά από πρόσφατες κρίσεις στην περιοχή. Αυτή η ανάγκη έχει επιταχύνει τον προγραμματισμό για διαφοροποίηση και προμήθειες από νέες πηγές. Σε αυτό το κλίμα, ο Καναδάς αναδεικνύεται ως αξιόπιστος στρατηγικός εταίρος.

Μάλιστα, η Shell δεν είναι η μόνη εταιρεία που ακολουθεί αυτήν την κατεύθυνση. Όπως αναφέρει το Reuters, και οι TotalEnergies, Equinor, ConocoPhillips και BP ερευνούν πιθανές ευκαιρίες εξαγορών στον Καναδά. Αν και δεν είναι σίγουρο αν θα προκύψουν συμφωνίες, το αυξανόμενο ενδιαφέρον των μεγάλων επιχειρήσεων δείχνει μια σαφή αλλαγή στην αντίληψη της αγοράς.

Η κατάσταση το 2019 ήταν διαφορετική. Αν και η παραγωγή από τις πισσώδεις άμμοες αυξανόταν, οι υποδομές για τη μεταφορά αυτής της παραγωγής δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν. Οι νέοι αγωγοί εξέλιπαν λόγω νομικών και πολιτικών αντιδράσεων. Η εξάρτηση από σιδηροδρομικές μεταφορές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες τροφοδοτούσε περιορισμένα περιθώρια κέρδους, ενώ οι επενδυτές γίνονταν ολοένα πιο διστακτικοί απέναντι σε έργα με υψηλές εκπομπές CO2.

Ωστόσο, το θεμελιώδες πρόβλημα δεν άλλαξε: ο Καναδάς διαθέτει μερικά από τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η αλλαγή έγκειται στο διεθνές και γεωπολιτικό πλαίσιο γύρω από αυτούς τους πόρους.

Η σημαντικότερη εξέλιξη ήταν οι υποδομές

Η επέκταση του αγωγού Trans Mountain έχει διπλασιάσει τη χωρητικότητα, βελτιώνοντας την πρόσβαση στις αγορές της περιοχής του Ειρηνικού και ενισχύοντας την οικονομική ανταγωνιστικότητα στην παραγωγή. Παράλληλα, έχει επανέλθει στη συζήτηση για περαιτέρω ανάπτυξη υποδομών.

Στον τομέα του φυσικού αερίου, το LNG Canada πλησιάζει στην ολοκλήρωσή του, ενώ η πρώτη μονάδα του αναμένεται να έχει δυναμικότητα 6,5 εκατομμυρίων τόνων ετησίως, με το συνολικό έργο να προγραμματίζεται να φτάσει τα 14 εκατομμύρια τόνους. Επιπλέον, προγραμματίζεται και το έργο Ksi Lisims LNG, το οποίο θα μπορούσε να προσθέσει άλλους 12 εκατομμύρια τόνους ετησίως. Μαζί, αυτές οι δύο πρωτοβουλίες προσδιορίζουν μια εξαγωγική ικανότητα περίπου 26 εκατομμυρίων τόνων ετησίως, εντός προοπτικών προμηθευτών σε όλη την Ασία.

Διαβάστε ακόμη