CNN: Τα 7 στρατηγικά νησιά των Στενών του Ορμούζ και η τύχη του Κόλπου

Στρατηγικές Ανακατατάξεις στον Περσικό Κόλπο: Η Αμερικανική Στρατιωτική Παρουσία και οι Σκοποί της Επιχείρησης κατά του Ιράν

Η αποστολή χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών στη Μέση Ανατολή έχει αναδείξει ανησυχίες για μία πιθανή στρατιωτική επέμβαση κατά του Ιράν, ενώ εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τους στόχους μιας τέτοιας επιχείρησης.

Ένα από τα σενάρια που συζητούνται είναι η κατάληψη του νησιού Χαργκ, ενός σημαντικού ενεργειακού κόμβου στον βόρειο Περσικό Κόλπο, από όπου περνά το 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου. Ωστόσο, οι αναλυτές τονίζουν ότι υπάρχουν και άλλα νησιά που ελέγχουν τη ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ και μπορεί να είναι ακόμα πιο κρίσιμα.

Συγκεκριμένα, επτά νησιά —Αμπού Μούσα, Μεγάλο και Μικρό Τούνμπ, Χενγκάμ, Κεσμ, Λαράκ και Ορμούζ— κατατάσσονται ως το «αμυντικό τόξο» του Ιράν, όπως ανέφερε το CNN. Η γεωγραφία τους δίνει στην Τεχεράνη τον έλεγχο της θαλάσσιας κυκλοφορίας, καθώς τα μεγάλα πλοία υποχρεούνται να πλησιάζουν σε αυτά λόγω των ρηχών υδάτων.

Ιδιαίτερη σημασία φέρουν τα νησιά Αμπού Μούσα και Τούνμπ, καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν από ταχύπλοα για επιθέσεις ή στρατηγικές ναρκοθέτησης. Ιρανοί αξιωματούχοι αποκαλούν τα νησιά αυτά «αβύθιστα αεροπλανοφόρα», αναγνωρίζοντας τη στρατηγική τους αξία.

Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης έχει ήδη αυξήσει την παρουσία του στην περιοχή, με τον διοικητή του να δηλώνει ότι η δυνατότητα του Ιράν να πλήξει εχθρικούς στόχους είναι σημαντική.

Οι ΗΠΑ, σύμφωνα με αναλυτές, θα πρέπει να εξουδετερώσουν τις ιρανικές θέσεις στα νησιά αυτά προτού εξασφαλίσουν τη ναυσιπλοΐα στον Κόλπο, ειδικά αν σχεδιάσουν αποβατική επιχείρηση στο Χαργκ. Προς το παρόν, περίπου 5.000 στρατιώτες έχουν τεθεί σε ετοιμότητα, συμπεριλαμβανομένων μονάδων πεζοναυτών και στρατευμάτων της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας.

Η αποστολή μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε δια θαλάσσης είτε αεροπορικά, αλλά οποιαδήποτε στρατηγική εισόδου στον Κόλπο περνά από περιοχές που ελέγχονται από το Ιράν, έναντι σοβαρών κινδύνων. Το νησί Λαράκ, για παράδειγμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το Ιράν για επιθέσεις σε πλοία που προσεγγίζουν τον Κόλπο.

Μια εναλλακτική στρατηγική θα μπορούσε να είναι η αεροπορική ρίψη δυνάμεων, αλλά αυτό θα σήμαινε λιγότερη στρατιωτική υποστήριξη στο πεδίο και μεγαλύτερη ευαλωτότητα απέναντι σε αντιαεροπορικά συστήματα.

Εκτιμάται ότι η κατάληψη νησιών θα μπορούσε να διαρκέσει από δύο μέρες έως και δύο εβδομάδες. Σε περίπτωση επιτυχίας, αυτό θα επέτρεπε στις ΗΠΑ την εγκατάσταση ραντάρ και στρατιωτικών δυνάμεων, ελέγχοντας την κίνηση στο Στενό και αποκόπτοντας το Ιράν από κρίσιμες στρατηγικές τοποθεσίες.

Ωστόσο, η διατήρηση ελέγχου της περιοχής θα απαιτούσε μόνιμη παρουσία στρατευμάτων 1.800 έως 2.000 ανδρών, οι οποίοι θα ήταν εκτεθειμένοι σε επιθέσεις με πυραύλους και drones από το Ιράν.

Ταυτόχρονα, αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις έχουν ήδη πραγματοποιήσει επιθέσεις σε ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, προετοιμάζοντας το έδαφος για μελλοντικές επιχειρήσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, η πιθανή αμερικανική κατάληψη των νησιών δημιουργεί διλήμματα: εάν επιστραφούν στο Ιράν, μπορεί να αναδειχθεί ένταση με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ η απόδοσή τους σε τρίτους θα μπορούσε να πλήξει τη σταθερότητα ενός μελλοντικού ιρανικού καθεστώτος.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε επίσης παράταση 10 ημερών στην προθεσμία για επιθέσεις κατά των ιρανικών ενεργειακών υποδομών, με σκοπό να δοθεί χώρος για διαπραγματεύσεις. Παρόλο που έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ καθόρισε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται.

Οι τελευταίες εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο δείχνουν ότι ο έλεγχος κρίσιμων περιοχών, όπως τα νησιά του Στενού του Ορμούζ, είναι καθοριστικός, με τις στρατηγικές επιλογές να συνοδεύονται από σημαντικούς κινδύνους και γεωπολιτικές επιπτώσεις.