Η αγάπη ως σύνδεση: Ανοίγοντας τον δρόμο του INALAN

Πριν αποφασίσεις να συνδεθείς με κάποιον άλλον, πρέπει πρώτα να επανασυνδεθείς με τον εαυτό σου. Η αληθινή σύνδεση ξεκινά από την εσωτερική σου κατάσταση, από τη στιγμή που δεν προσπαθείς απλώς να καλύψεις τα κενά σου, που δεν φοβάσαι τη σιωπή σου και που δεν χρειάζεσαι κάτι εξωτερικό για να σε αποσπάσει. Η μοναξιά γίνεται ανεκτή και η αυτογνωσία ενδυναμώνεται.

Έχουμε μάθει να απομακρυνόμαστε γρήγορα, να αλλάζουμε εύκολα και να εγκαταλείπουμε πριν καν προσπαθήσουμε να παραμείνουμε. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται ghosting, για να μην το αποκαλέσουμε φόβο. Φόβος για τις κοντινές σχέσεις, φόβος για τη διάρκεια, φόβος για το τέλος. Παρ’ όλα αυτά, η καλύτερη σύνδεση δεν απαιτεί buffering ή ghosting. Δεν εξαφανίζεται στα δύσκολα και δεν χρειάζεται επανεκκίνηση για να συνεχιστεί. Δεν υπόσχεται μόνιμη ευτυχία, αλλά φέρνει σταθερότητα μέσα στην αβεβαιότητα.

Ανάμεσα στις πιο πολύτιμες στιγμές βρίσκονται εκείνες που παραμένουν αθέατες. Μηνές που δε μοιράζονται δημόσια, δεν επιδιώκουν κοινό και δεν είναι επιβεβλημένες. Όπως η άνετη, σιωπηλή συνύπαρξη με κάποιον, όπου η σιωπή θυμίζει συνέπεια και αλληλοκατανόηση. Η αγάπη είναι εκείνη η διακριτική, σχεδόν αόρατη κλωστή που συνέχει τις σχέσεις που αξίζει να διατηρηθούν.