Γυναίκα αποκτά το δικό της καταφύγιο στη ζούγκλα του Βιετνάμ: 10 μήνες μετά εκπληρώνει το όραμά της (vid)

Μια γυναίκα στο Βιετνάμ επαναστατεί εναντίον των σύγχρονων αξιών και αποδεικνύει ότι η αυτάρκεια μπορεί να έχει πολλές μορφές. Κατασκεύασε μόνη της ένα σπίτι μέσα στη ζούγκλα, μακριά από τη δυτική τεχνολογία και τις παροχές του πολιτισμού.

Σε μια απομονωμένη ορεινή περιοχή του Βιετνάμ, η Trieu Luyen αποφάσισε να ζήσει σύμφωνα με τους δικούς της όρους. Αφήνοντας πίσω την αστική ζωή, ανέλαβε το δύσκολο έργο της αυτοκατασκευής ενός σπιτιού, χρησιμοποιώντας μόνο φυσικά υλικά και παραδοσιακές τεχνικές.

Το ξεκίνημά της απαιτούσε σκληρή εργασία, καθώς χρειαζόταν μια σταθερή βάση για την κατοικία της λόγω της υγρασίας και των συχνών βροχών. Με τη βοήθεια χώματος, άμμου και τσιμέντου, όλα χειρωνακτικά, η Trieu Luyen ανύψωσε το έδαφος, εξασφαλίζοντας έτσι ότι το σπίτι της θα ήταν προστατευμένο από το νερό. Αυτή η φάση αποδείχθηκε ορόσημο για το εγχείρημά της.

Αρχιτεκτονική που συνυπάρχει με τη φύση

Ο σκελετός του σπιτιού είναι κατασκευασμένος αποκλειστικά από ξύλο, με κορμούς κομμένους στο χέρι και συνδεδεμένους με παραδοσιακές τεχνικές, αποφεύγοντας καρφιά και βιομηχανικά μέρη. Με αυτόν τον τρόπο, η δομή έχει τη δυνατότητα να “αναπνέει”, προσαρμοζόμενη στις φυσικές μεταβολές του εδάφους, αντέχοντας σε θυελλώδεις ανέμους και έντονες βροχοπτώσεις.

Οι τοίχοι της κατοικίας είναι φτιαγμένοι από ξύλινες σανίδες που διασφαλίζουν επαρκή αερισμό και φυσικό φωτισμό. Η κεκλιμένη στέγη με τις προεξοχές της επιτρέπει την ταχεία απομάκρυνση του βρόχινου νερού, προστατεύοντας τη δομή και παρατείνοντας την ανθεκτικότητά της.

Ακολουθώντας τις τοπικές αγροτικές πρακτικές, οι χώροι διαβίωσης και οι εγκαταστάσεις υγιεινής είναι χωρισμένοι, προσφέροντας μια απλή, λειτουργική λύση που καλύπτει τις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας χωρίς υπερβολές. Το σπίτι της δεν επιδιώκει να κατακτήσει τη φύση, αλλά να συνυπάρξει αρμονικά μαζί της.

Μετά από περίπου δέκα μήνες αδιάκοπης δουλειάς, το αποτέλεσμα είναι μια μικρή, αυτοσυντηρούμενη κατοικία, κατασκευασμένη από τοπικά υλικά και βασισμένη στις παραδοσιακές γνώσεις που μεταφέρονται μέσα από τις γενιές. Δεν πρόκειται μόνο για ένα σπίτι, αλλά για μια ένδειξη του τρόπου ζωής που μπορεί να επιτευχθεί μακριά από την σύγχρονη κοινωνία. Μεταξύ δέντρων και ησυχίας, γίνεται σαφές ότι η πρόοδος δεν μετριέται πάντα με ηλεκτρονικές συσκευές και ανθρώπινη δραστηριότητα.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ