Il Foglio: Κυριάκος Πιερρακάκης και η Ευρωπαϊκή του Διαδρομή στον Πρόεδρο του Eurogroup
Εκτενές αφιέρωμα στον νέο πρόεδρο του Eurogroup, Κυριάκο Πιερρακάκη, δημοσίευσε η διαδικτυακή πλατφόρμα του ιταλικού μέσου Il Foglio, με τίτλο «Κυριάκος Πιερρακάκης: Μία βαθιά ευρωπαϊκή ιστορία».
Στην εισαγωγή του άρθρου, επισημαίνεται η δήλωση του Έλληνα υπουργού Οικονομικών, όπου τόνισε ότι «Η Ευρώπη δεν μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό της να είναι απαισιόδοξη» κατά την έναρξη του 2026. Παράλληλα, ανέφερε ότι «δεν μπορεί ούτε να είναι υπερβολικά επιεικής», αναφέροντας την αναγκαιότητα άμεσων και αποφασιστικών ενεργειών εν μέσω των παγκόσμιων προκλήσεων.
Ο 43χρονος Πιερρακάκης, με εκπαίδευση στο Harvard και το MIT και πολιτικές ρίζες στην ελληνική σοσιαλδημοκρατία, περιγράφεται ως ένας από τους διαπραγματευτές με την ευρωπαϊκή τρόικα, ενώ έχει υπάρξει υπουργός σε κεντροδεξιά κυβέρνηση. Σε περιόδους κρίσης, ενθαρρύνει την ανακάλυψη της «δύναμης της ανθεκτικότητας», τονίζοντας τη σημασία των μεταρρυθμίσεων και της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.
Στην επιστολή του που ανακοίνωνε την υποψηφιότητά του για την προεδρία του Eurogroup, σημείωσε ότι η ελληνική ιστορία «δεν είναι μόνο εθνική, είναι βαθιά ευρωπαϊκή».
Το δημοσίευμα αναφέρεται επίσης στην ελληνική κρίση, που λίγο έλειψε να προκαλέσει την αποπομπή της χώρας από την Ευρώπη και στη διάλυση της Ευρωζώνης. Πρόκειται για μία ιστορία αντοχής και φιλοευρωπαϊκής στάσης, αντίθετης με κινήματα αποδόμησης της ΕΕ.
Από τους πιο γνωστούς προκατόχους του Πιερρακάκη, ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε χαρακτηρίσει το Eurogroup ως «τόπο ψυχοπαθών», σημειώνοντας ότι από εκεί ξεπήδησαν μόνο κακές ειδήσεις για την Ελλάδα. Ωστόσο, ο Πιερρακάκης ηγείται σήμερα του Eurogroup με στήριξη από τη Γερμανία, διατηρώντας το χρέος της χώρας υπό έλεγχο και επιδεικνύοντας πρωτογενές πλεόνασμα που ξεπερνά τις προσδοκίες.
Το δημοσίευμα κλείνει καταδεικνύοντας την αβεβαιότητα που περιβάλλει την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία φαίνεται να βρίσκεται στα πρόθυρα διάλυσης. Παρόλα αυτά, γνωρίζει να επιλέγει ηγέτες όπως ο Πιερρακάκης, που προάγει την ιδέα των «ευρωπαϊκών πρωταθλητών», υπογραμμίζοντας τη σημασία της νεωτερικότητας και της καινοτομίας για την αναγέννηση του ευρωπαϊκού πνεύματος.
