
Αυτά τα στοιχεία προέρχονται από την Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης, η οποία έχει αναλάβει την πρωτοβουλία ενίσχυσης των πληθυσμών μικρόπουλων. Ειδικότερα, τοποθετήθηκαν τεχνητές φωλιές και ταϊστρες, αφού πολλές φυσικές θέσεις φωλιάσματος καταστράφηκαν από την καταστροφική πυρκαγιά του 2023. Από τις εγκατεστημένες φωλιές, μεγάλο ποσοστό επιλέχθηκε από τα πουλιά, με αρκετές επιτυχείς αναπαραγωγές, κυρίως από είδη παπαδίτσας. Η χρήση των φωλιών έφτασε το 25% σε σύγκριση με το 2024, κάτι αναμενόμενο καθώς τα πουλιά συνήθως απαιτούν χρόνο για να εξοικειωθούν με τις καινούργιες δομές. Εκείνες οι φωλιές που τοποθετήθηκαν σε περιοχές με λιγότερη ένταση καύσης επέδειξαν τα καλύτερα αποτελέσματα, πιθανώς λόγω της αυξημένης παρουσίας ζωντανής βλάστησης και εντόμων.
Η ανάλυση της καταναλωτικής συμπεριφοράς των ταϊστρών αποκάλυψε ότι οι μεγαλύτερες ποσότητες τροφής καταναλώθηκαν στις ταΐστρες γύρω από τις οποίες παρατηρήθηκαν περισσότερες φωλιές, κάτι που δείχνει ότι η πρόσβαση σε τροφή παίζει σημαντικό ρόλο, ιδίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Επιπλέον, οι αλλαγές στο τοπίο μετά τη φωτιά, με την ανάπτυξη χαμηλής βλάστησης και την αποδοχή ανοιχτών ενδιαιτημάτων, φαίνεται να προσελκύουν νέες πτηνοίσεις, όπως το σιρλοτσίχλονο, το βλαχοτσίχλονο και ο αετομάχος. Η Εταιρία Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης αναφέρει ότι η παρουσία αυτών των ειδών αποτελεί φυσιολογικό στάδιο στην εξέλιξη του οικοσυστήματος μετά από πυρκαγιά.
Συμπερασματικά, από τα δεδομένα της ΕΠΒΘ, προκύπτει ότι το δάσος της Δαδιάς βιώνει ουσιαστική αναγέννηση. Όπως τονίζεται, «η ορνιθοπανίδα έχει αρχίσει να επανέρχεται και το δάσος προχωρά, αργά αλλά σταθερά προς την αποκατάσταση… Η συνολική εικόνα που προκύπτει από τη διετία 2024-2025 είναι θετική. Η αφθονία και η ποικιλότητα των μικρόπουλων, εμφανίζουν μια ήπια αλλά σταθερή αύξηση, ενώ το δάσος ανακάμπτει σταδιακά. Η βλάστηση πυκνώνει, η εντομοπανίδα επανέρχεται και διαμορφώνονται νέες οικολογικές θέσεις, τις οποίες εκμεταλλεύονται διαφορετικά είδη. Τα μικρόπουλα παραμένουν στο δάσος παρά τις δυσκολίες, προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες και αξιοποιούν τις τεχνητές θέσεις φωλιάσματος που προσφέρθηκαν για να υποστηρίξουν τη μεταπυρική περίοδο. Ίσως οι μοναδικοί χαμένοι είναι τα είδη τα οποία έχουν μεγάλη εξειδίκευση σε κλειστές μορφές δάσους, με αποτέλεσμα να έχουν περιοριστεί σε λίγες θέσεις μέχρι ως ότου ανακάμψει το δάσος».
Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ